×

درمان هپاتیت بی

 

 آیا هپاتیت B درمان دارد؟

 

در صورتی که خانم باردار HBV مثبت باشد چه باید انجام دهد؟

پزشک در ابتدا برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد شرایط بیمار و عملکرد کبد او آزمایش خون تخصصی درخواست می‌کند. در صورتی که مشخص شود فرد مبتلاست، تزریق واکسن ایمونوگلوبولین هپاتیتB  را توصیه می‌کند، زیرا این آنتی‌بادی مانع بروز علایم شدید می‌شود. از طرفی چون این ویروس بر کبد تأثیر می‌گذارد، فرد مبتلا باید به طور کامل از مصرف الکل اجتناب کند.

فرد مبتلا به ویروس هپاتیت B  برای مراقبت و پیگیری‌های بیشتر، حتماً باید تحت نظر متخصص عفونی قرار گیرد. مصرف برخی داروهای ضد ویروس مانند لامی وودین، تلبی وودین، تنوفوویر در کاهش احتمال انتقال بیماری به جنین تا حدودی اثربخش بوده است. از دیگر بررسی‌هایی که توسط پزشک معالج مورد ارزیابی قرار می‌گیرد بررسی دوره‌ای عملکرد کبد است. همچنین، برای پی بردن به ناقل بودن همسر و سایر اعضای خانواده، آن‌ها نیز باید آزمایش مورد نظر را انجام دهند. در صورت عدم ناقل بودن آن‌ها (افرادی که علایم بیماری را ندارند اما قادر به انتقال بیماری به دیگران هستند) تمام اعضای خانواده باید سریعاً واکسینه شوند.

بلافاصله پس از تولد نوزاد از مادر مبتلا به هپاتیت B، تیم پزشکی پادتن (آنتی بادی) هپاتیت B را به نوزاد تزریق می‌کند. چرا که باید در کمترین زمان، او را از ابتلای به این عفونت محافظت نمود. اولین تزریق واکسن هپاتیت B در 12 ساعت اول تولد انجام می‌شود و دوز دوم و سوم  تحت نظر پزشک صورت می‌گیرد.

طبق دستورالعمل واکسیناسیون کشوری باید همه نوزادان واکسن هپاتیت B را دریافت کنند، واکسیناسیون نوزادان باعث ایمن شدن مادام‌العمر اکثر آن‌ها می‌شود.

حتماً بعد از زایمان نیز مادر مبتلا به هپاتیت B باید تحت نظر پزشک معالج قرار گیرد، چرا که او در معرض خطر بیماری‌های کبدی شدید است.

 

در صورت ابتلای نوزادان به هپاتیت B چه کنیم؟

خطر انتقال هپاتیت B در سه‌ماهه‌ی سوم بارداری 80 تا 90 درصد است. اگر مادر ناقل هپاتیت B نسبت به این بیماری واکسینه نشده باشد، احتمال انتقال ویروس به نوزاد در صورت دریافت پادتن (آنتی‌بادی) در 12 ساعت اول تولد، تا حدود 10 تا 20 درصد کاهش می‌یابد.

معمولاً نوزادان آلوده به ویروس هپاتیت B فاقد علایم بالینی هستند و احتمال ناقل مزمن شدن آن‌ها نسبت به بزرگسالان (90 درصد در مقابل 5 تا 10 درصد) بسیار بیشتر است. بیماران مزمن، در کل زندگی خود ناقل ویروس هستند و می‌توانند ویروس را به دیگران منتقل کنند. هم‌چنین این افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلای به بیماری یا سرطان کبد هستند. متأسفانه هیچ درمانی برای هپاتیت B وجود ندارد، ولی برخی داروهای تجویزی پزشک متخصص برای این افراد، در کنترل بیماری کبد تا حدود 40 درصد مؤثر هستند.

 

چه افرادی بیشتر در معرض خطر ابتلای به هپاتیت B هستند؟

ویروس هپاتیت B از طریق تماس با خون و مایعات بدن فرد مبتلا منتقل می‌شود، احتمال آلوده شدن افرادی مانند کارکنان شبکه‌ی بهداشت و درمان، نزدیکان فرد مبتلا و مصرف‌کنندگان مواد مخدر به این ویروس بیشتر است. همچنین عواملی مانند همودیالیز، داشتن رابطه‌ی جنسی با شرکای جنسی متعدد می‌تواند احتمال انتقال این ویروس را افزایش دهد. در رابطه‌ی جنسی استفاده از کاندوم برای جلوگیری از آلوده شدن به این ویروس نقش مؤثری دارد.

ضمناً در تماس با افرادی که از جنوب‌شرقی آفریقا، خاورمیانه، جزایر اقیانوس آرام  و منطقه‌ی آمازون مهاجرت کرده‌اند دقت نمایید، زیرا شیوع ویروس هپاتیت B در این مناطق بالا است.

واکسیناسیون بر علیه بیماری هپاتیت (B)  فرد را از ابتلا به این ویروس محافظت می‌کند. با این وجود در صورتی که به دلایل ذکر شده در بالا در معرض خطر ابتلا به هپاتیت B هستید، برای اطمینان واکسن هپاتیت B تزریق کنید. 

بارداری