لقاح آزمایشگاهی(IVF)

 لقاح آزمایشگاهی  (In Vitro Fertilization; IVF) از رایج‌ترین روش‌های کمک‌باروری است. لقاح آزمایشگاهی به طور خلاصه تحریک تخمدان برای تخمک‌گذاری، خارج کردن چندین تخمک بالغ از زن، لقاح آن‌ها با اسپرم مرد در ظروف آزمایشگاهی مخصوص و کاشت جنین‌ها در رحم بعد از سه تا پنج روز پس از لقاح را در برمی‌گیرد. همچنین گاهی اوقات جنین به صورت منجمد(Cryopreserved)  برای استفاده‌‌‌های بعدی در آینده نگهداری می‌شود. این روش معمولاً برای زنانی با لوله‌‌‌های فالوپ مسدود یا آسیب دیده و یا زنانی بدون لوله های فالوپ استفاده می‌شود.

معمولاً انجام روش IVF  در موارد زیر به زوجین نابارور پیشنهاد می‌گردد:

  • انسداد لوله‌‌‌های فالوپ یا چسبندگی لگن
  • وجود علل ناباروری در مرد(کاهش تعداد یا تحرک اسپرم)
  • عدم موفقیت در دو تا چهار چرخه‌ی تحریک تخمدان با IUI
  • سن بالای زن (بیش از 38 سال)
  • کاهش ذخیره‌ی تخمدانی (کاهش تعداد تخمک‌ها) و نارسایی تخمدان
  • اندومتریوز شدید
  • ناباروری با علل ناشناخته
  • اختلالات تخمک گذاری
  • نیاز به استفاده از روش های اهدا و یا رحم جایگزین
  • افرادی که به علت سرطان نیازمند شیمی درمانی هستند

به‌علاوه امروزه از این روش می‌‌توان برای تعیین جنسیت نیز استفاده نمود که تضمین و قطعیت صد در صد دارد. مرکز باروری و درمان ناباروری مام با استفاده از به‌روزترین تجهیزات و با همراهی متخصصین مجرب آماده است تا به مراجعین محترم خدمت رسانی نماید.​



 ​