روش PGD  بهتر است یا روش های PND

تشخیص پیش از لانه گزینی یا روش PGD یکی از روش های کمک باروری است که در آن تخمک و اسپرم در محیط آزمایشگاه و برای تولید جنین با هم ترکیب می شوند. سپس ، جنین های حاصل از این فرآیند، طی روزهای سوم تا پنجم بعد از لقاح از لحاظ اختلالات ژنتیکی خاص مورد بررسی قرار گرفته و جنین های سالم برای انتقال به رحم و ادامه رشد به رحم انتقال می یابند.

تشخیص پیش از تولد یا روش های PND شامل مجموعه ای از روش های تهاجمی و غیر تهاجمی است که برای تشخیص وجود ناهنجاری ژنتیکی در جنین مورد استفاده قرار می گیرند. در واقع روش های PND شامل مجموعه ای از روش های غربالگری اختلالات جنینی در هر دو مورد بارداری های طبیعی و بارداری های حاصل از فن آوری های کمک باروری است. انواع این روش ها شامل آمنیوسنتز، CVS، کوردوسنتز، و NIPT هستند.

هر یک از این دو مورد کاربردهایی دارند که باید بسته به شرایط والدین و احتمال خطر بروز ناهنجاری در جنین، جهت ادامه روند بارداری انتخاب شوند. مزایا و معایب این دو روش باید در مورد هر خانواده ای به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گرفته و بهترین گزینه پیش روی والدین قرار گیرد.

روش PGD می تواند استرس های مربوط سقط جنین و یا تولد جنین دارای ناهنجاری را به خصوص در والدین دارای بارداری طلایی (بارداری پس از سال ها تلاش و یا در والدین با سنین بالا) کاهش دهد. علاوه براین، PGD بهترین گزینه برای والدینی است که حامل یک ناهنجاری ژنتیکی هستند یا سابقه تولد فرزند مبتلا به اختلالات ژنتیکی را دارند. در برخی موارد، چنین والدینی بدون استفاده از PGD شانس بسیار کمی برای تولد یک فرزند سالم خواهند داشت و حتی بعضی از آنها فرزند خواندگی را به خطر داشتن فرزندی معلول ترجیح می دهند.

گاهی روش PGD برای مصارف درمانی مورد استفاده قرار می گیرد. برای مثال، در صورتی که خانواده دارای فرزندی مبتلا به برخی بیماری های ژنتیکی باشد، با انجام PGD و انتخاب جنین سالم سازگار با فرزند بیمار، می توان از سلول های بنیادی جنین جهت درمان همزمان خواهر/ برادر مبتلایش نیز استفاده کرد.

روش های PND در مواردی مورد استفاده قرار می گیرد که نتایج آزمایشات غربالگری اولیه جنین نشان دهنده احتمال بالای ابتلای وی به ناهنجاری های کروموزومی است. علاوه براین، در برخی موارد که یکی یا تعدادی از فاکتورهای خطر (مانند سن بالای مادر، مشاهده علائم مشکوک یا غیر قابل تشخیص در سونوگرافی جنین، وجود ناهنجاری کروموزومی در والدین، سابقه خانوادگی ناهنجاری های کروموزومی، و سقط یا تولد نوزاد قبلی مبتلا به ناهنجاری) وجود دارند، توصیه می شود که روش های PND در کنار روش های غربالگری معمول انجام شود.

بنابراین، انتخاب تست مناسب بستگی به شرایطی دارد که در آن قرار دارید. اینکه آیا در حال حاضر باردار هستید، یا در آغاز اقدام برای بارداری هستید، یا سابقه مشکل ژنتیکی در خودتان یا خانواده تان وجود دارد و این مشکل چیست، یا تا به حال اقدام به بارداری کرده اید یا نه و نتیجه آن چه بوده است، و در نهایت اینکه علت مراجعه شما برای انجام تست ژنتیک چه بوده است، سوالاتی است که پیش از انتخاب برای انجام روش PGD یا روش های PND باید به آنها پاسخ داده شود. پاسخ این سوالات مشخص خواهد کرد که انجام چه تستی در شرایط فعلی برای شما کاربردی تر خواهد بود.

نویسنده و مترجم : فرزانه رامی

منابع : coe