آیا با وجود تنبلی تخمدان می توان به PGD امیدوار بود؟

تنبلی تخمدان رایج ترین علت عدم کارکرد تخمدان و ناباروری حاصل از آن در زنان و در سنین باروری است. شیوع تنبلی تخمدان در زنان مبتلا به ناباروری بیش از 70 تا 80 درصد است. از آنجایی که سایر مشکلات مرتبط با تغییرات هورمونی نیز در این زنان رایج است (به طور مثال سندرم های قلبی و متابولیک، اختلالات ذهنی، و کاهش کیفیت زندگی مرتبط با آنها)، درمان این افراد باید همزمان در چندین حوزه انجام گیرد و تنها محدود به استفاده از روش های کمک باروری برای حذف مشکل باروری در این افراد نخواهد بود.

روش های کمک باروری در مورد زنان مبتلا به تنبلی تخمدان، چندان موفقیت آمیز نیستند؛ زیرا تنبلی تخمدان موجب کاهش بازده جمع آوری تخمک، کیفیت پایین تر تخمدان، کاهش نرخ باروری و افزایش خطر سقط بدون علت می شود. بنابراین، زنان مبتلا به تنبلی تخمدان به طور کلی کیفیت تخمدان و جنین پایین تری نسبت به سایر زنان دارند. علاوه براین، تعداد کم تخمک های جمع آوری شده در هر سیکل، و سطوح افزایش یافته LH و آندروژن ها نیز می تواند در دشواری باروری این زنان موثر باشد.

با وجود مشکلات موجود در بارداری زنان مبتلا به تنبلی تخمدان، امروزه برخی از روش های کمک باروری مانند IVF و PGD، برای حل مشکل آنها به کار گرفته شده است. با این حال، معمولا ضریب موفقیت این روش ها پایین است. اما مطالعات اخیر نشان داده است که استفاده از برخی از روش ها می تواند احتمال موفقیت PGD را در این افراد افزایش دهد. به طور مثال استفاده از داروهای کاهش دهنده سطح هورمون LH می تواند در افزایش احتمال موفقیت PGD موثر باشد. علاوه بر این، درمان با اسید فولیک، توقف مصرف الکل و تنباکو و کاهش وزن (که مشخص شده 40 تا 60 درصد زنان مبتلا به تنبلی تخمدان دارای اضافه وزن می باشند) می تواند احتمال موفقیت PGD را تا حد زیادی افزایش دهد. نرخ تخمک گذاری در این زنان نیز تا حد زیادی تحت تاثیر سبک زندگی (تمرینات ورزشی و متفورمین) بهبود می یابد.

تنبلی تخمدان

یکی از مشکلات پیش روی استفاده از درمان های کمک باروری برای زنان مبتلا به تنبلی تخمدان این است که مصرف داروهای هورمونی در این زنان، با خطر ابتلا به سندرم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS) همراه است. برای جلوگیری از این رویداد، تخمک های نابالغ یا با حداقل بلوغ از تخمدان خارج شده و فرآیند بلوغ تخمدان نیز در محیط آزمایشگاه انجام می شود (روش IVM). این کار حجم هورمون های دریافتی در زنان مبتلا به تنبلی تخمدان را کاهش داده و موجب کاهش عوارض ناخواسته در این افراد می شود.

زنان مبتلا به تنبلی تخمدان باید حتما فرآیندهای باروری خود را تحت نظر پزشک پیگیری کنند و بسیاری از آنها بدون قرار گرفتن تحت رژیم غذایی یا دارویی صحیح و اصلاح سبک زندگی قدرت باروری را نخواهند داشت. بدون انجام این اصلاحات، حتی استفاده از روش های کمک باروری نیز در مورد این زنان پاسخگو نخواهد بود. اما در صورت اصلاح سبک زندگی و طی کردن مسیر باروری تحت نظر پزشک (حتی قبل از اقدام به بارداری)، احتمال موفقیت PGD و سایر روش های کمک باروری در این زنان، تا حد زیادی (بیش از 50% در یک سیکل درمانی) افزایش خواهد یافت. بنابراین استفاده از روش های کمک باروری تحت نظر تیم تخصصی مجرب برای چنین زنانی توصیه می شود.

نویسنده و مترجم : فرزانه رامی

منابع : sciencedirect ncbi ncbi2