آیا شما از سندرم قرن 21 رنج می برید؟

-آیا شما همیشه احساس خستگی دارید؟
-حس می کنید خیلی زودرنج شده اید یا دائمأ کم انرژی هستید؟

سندرم قرن 21 اختلالی است که علائم آن شامل خستگی مزمن تا میل جنسی پائین می باشد. اخیرا حتی توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) هم به رسمیت شناخته شده است. نام دیگر سندرم قرن 21، خستگی آدرنال می باشد. خستگی آدرنال زمانی اتفاق می افتد که غدد فوق کلیوی با فعالیت بیش از حد خود سطح بالایی از هورمون کورتیزول را ترشح کنند یا اختلالی در غده هیپوفیز مغز ایجاد شود. اصطلاح خستگی آدرنال برای توضیح گروهی از علائم استفاده شد که در افرادی که تحت فشار روانی، عاطفی یا فیزیکی طولانی مدت هستند رخ می دهد.

غدد فوق کلیوی انواع مختلفی از هورمون ها را تولید و ترشح می کنند که برای ادامه حیات ما ضروری هستند. در صورتی که در مسیر تولید و ترشح هریک از این هورمون ها اختلالی ایجاد شود فرد دچار نارسایی آدرنال خواهد شد. زمانی که فرد تحت فشار و استرس است، سیستم ایمنی بدن شما با افزایش سرعت پاسخ عکس العمل نشان می دهد. غدد فوق کلیوی اندام های کوچک بالای کلیه ها هستند، که با ترشح هورمون هایی مانند کورتیزول و آدرنالین به استرس پاسخ می دهند. این هورمون ها بخشی از پاسخ "جنگ یا گریز" شما بوده و عملکرد آن ها فشار خون و ضربان قلب را افزایش می دهد.

علائم و نشانه های نارسایی آدرنال عبارتند از:

خستگی بدن؛

بدن درد؛

تغییر کردن رنگ پوست؛

کاهش وزن بدون علت ؛

پائین بودن فشار خون؛

احساس سبکی سر؛

ریزش موهای بدن؛

مشکل در خوابیدن در شب و بیدار شدن در روز؛

نیاز به کافئین برای گذراندن روز؛

ولع مصرف نمک و شکر.

پزشکان متخصص می تواند از طریق درخواست انجام آزمایش خون و آزمایش های تحریک کننده ویژه ای که سطوح ناکافی هورمون‌های آدرنال را در زمان استرس نشان می‌دهند، وجود این اختلال را تشخیص دهند. 


درمان‌های پیشنهادی برای عملکرد سالم آدرنال شامل رژیم غذایی کم قند، کافئین، غذاهای ناسالم و مکمل‌ های غذایی است که شامل ویتامین ها و مواد معدنی می باشد. از سوی دیگر، نیاز است که برای رفع استرس و ریلکس شدن برای خود وقت بگذارید که این امر می تواند شامل انجام فعالیتی که دوست دارید یا از آن لذت می برید باشد. انجام ورزش هایی مانند یوگا یا پیاده روی نیز می توانند نقش چشمگیری در کاهش استرس شما داشته باشند.

امروزه از طریق بررسی ماده ژنتیک یا همان DNA افراد، می توان به بررسی میزان نیاز هر فرد به کافئین پرداخت. در مطالعات مختلف شواهد فراوانی در زمینه تفاوت ژنتیکی افراد در نیاز به کافئین مشاهده شده است. فاکتور های ژنتیکی می توانند به شکل مستقیم بر پاسخ بدن به کافئین تأثیر داشته باشند. کافئین موجود در قهوه می تواند از طریق اتصال به گیرنده های آدنوزین مغز مانع از فعایت آن ها شود که در نتیجه آن فرد دیگر احساس خستگی و خواب آلودگی نخواهد داشت. این امر می تواند بر عملکرد و بازدهی روزانه افراد تأثیر بسزایی داشته باشد. 

ژن های متعددی در بدن وجود دارند که مرتبط با متابولیسم کافئین موجود در قهوه هستند، از مهم ترین این ژن ها می توان به CYP1A2 اشاره کرد که تعیین کننده میزان متابولیسم کافئین در کبد است. این ژن پروتئینی به نام CYP1A2 تولید می کند. افرادی که به کافئین حساسیت دارند، آنزیم CYP1A2 کبدی کمتری تولید کرده، بنابراین در این افراد پردازش و حذف کافئین از بدن زمان بیشتری می برد. این امر باعث می شود تأثیر کافئین در آن ها شدیدتر و طولانی تر شود.

نویسنده و مترجم : پریسا جاوید زاده

منابع : marieclaire healthline hormone mayoclinic