درصد موفقیت PGD  در تعیین جنسیت چه میزان است؟

تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی (PGD) روشی است که امروزه استفاده گسترده ای در مراکز ناباروری پیدا کرده است. این روش به خصوص در مواردی که افراد در تلاش های قبلی به دلایل ناشناخته، شکست IVF را تجربه کرده اند اهمیت دوچندانی می یابد. مطالعات نشان داده است که بیش از نیمی از موارد شکست IVF را نمی توان با مشکلات مربوط به کیفیت جنین مرتبط دانست. در چنین مواردی، تشخیص وضعیت جنین براساس وجود یا عدم وجود نقص های ژنتیکی می تواند کمک شایانی در افزایش موفقیت IVF داشته باشد. 

یکی از سوالاتی که همواره والدین مبتلا و ناقل مشکلات ژنتیکی مطرح می کنند، این است که درصد موفقیت پی جی دی چقدر است؟ این سوال به خصوص در مواردی که پای روش های PGD برای تعیین جنسیت به میان می آید اهمیت بیشتری پیدا می کند. در چنین مواردی، بیماری ژنتیکی والدین در جنین های دارای یک جنسیت خاص بروز پیدا می کند و بنابراین، درصد موفقیت پی جی دی در تعیین جنسیت جنین، تعیین کننده موفقیت کلی تشخیص خواهد بود. برای اینکه به این سوال پاسخ دهیم لازم است که ابتدا مروری بر مراحل PGD داشته باشیم و بدانیم که PGD چگونه انجام می شود؟ 

روش پی جی دی (PGD) یکی از انواع روش های غربالگری جنین است که طی آن، جنین پس از تشکیل در آزمایشگاه، تحت بررسی های ژنتیکی قرار گرفته و سلامت وی از نظر وجود نقایص ژنتیکی مورد بررسی قرار گرقته و تایید می شود. روش هایی که در پی جی دی برای بررسی سلامت جنین مورد استفاده قرار می گیرد، روش های ژنتیکی بسیار دقیقی هستند که احتمال خطا در آن ها بسیار پایین است. با این حال، با گذشت زمان و با پیشرفت های بیشتری که در زمینه تکنیک های تشخیصی جنین انجام می شود، این میزان خطا کمتر نیز شده است. به همین دلیل است که تعداد پی جی دی های موفق در مراکز انجام PGD در ایران و جهان به صورت روزافزون افزایش می یابد. 

قبل از آشنایی جامعه با پی جی دی، به دلیل ناآگاهی افراد با این مفهوم که غربالگری جنین چیست و چگونه انجام می شود، به دلیل ترس از عوارض PGD بر روی جنین و احتمال بروز ناهنجاری در جنین در پی انجام این روش، تمایل کمی برای انجام PGD وجود داشت. اما مطالعاتی که در سال های اخیر انجام گرفته است نشان داده اند که PGD نه تنها برای سلامت جنین خطرناک نیست و عارضه ای در پی ندارد، بلکه انجام پی جی دی می تواند درصد موفقیت IVF را افزایش دهد البته این موضوع جای تعجب ندارد چرا که طی PGD جنین های سالم از نظر ژنتیکی شناسایی شده و برای مراحل بعد انتخاب می گردند. بر همین اساس، مشخص شده است که قضاوت جنین و درجه بندی کیفیت آن طبق ظاهر جنین نمی تواند مقیاس خوبی باشد. زیرا بسیاری از جنین های دارای ظاهر مناسب بعد از انتقال به رحم قدرت رشد خود را از دست داده اند و یا منجر به ایجاد جنین ناهنجار شده اند. در حالی که برخی از جنین های با کیفیت ظاهری پایین که برای انتقال به رحم مادر انتخاب نمی شوند، کیفیت ژنتیکی و قدرت رشد بسیار بالاتری (10 تا 20 بار بیشتر از جنین های دیگر) داشته اند. بنابراین، دانش امروزی اثبات کرده است که سلامت جنین براساس ظاهر آن قابل قضاوت نیست و این مساله به خصوص در والدینی که در خطر داشتن فرزند دارای ناهنجاری ژنتیکی هستند، شدیدتر است. 

اما خبر خوب اینجاست که امروز PGD در اکثر مراکز ناباروری  در دسترس است. بنابراین اگر شما هم جز زوج هایی هستید که چندین سیکل ناموفق IVF را تجربه کرده اید، شاید استفاده از روش PGD راه حل مشکل شما باشد.

نویسنده و مترجم : فرزانه رامی

منابع : fertility