×
ریزش مو در دوران بارداری

آیا ریزش مو در دوران بارداری طبیعی است؟

 این مطلب از نظر علمی به تأیید دکتر فاطمه فرج زاده فلوشیپ ناباروری و IVF، از پزشکان متخصص مرکز مام رسیده است.

ریزش مو و بارداری رابطه تنگاتنگی باهم دارند. شاید شنیده باشید که مو در دوران بارداری ضخیم و براق می شود. این موضوع به دلیل سطوح بالای هورمون استروژن، که ریزش مو را کند می کند است. با این حال، بسیاری از مادران، نازک شدن مو یا ریزش مو در دوران بارداری یا در ماه های پس از زایمان را تجربه می کنند. ریزش مو دوران بارداری طبیعی بوده و می تواند ناشی از مواردی مانند هورمون ها، استرس یا شرایط پزشکی همراه با بارداری باشد.


علت و درمان ریزش مو در بارداری چیست؟

هم مردان و هم زنان به طور متوسط روزانه 50 تا 100 تار مو از دست می دهند. ریزش مو و بارداری رابطه ای گسترده با هم دارند. در دوران بارداری، افزایش سطح استروژن چرخه طبیعی ریزش فولیکول های مو را کند می کند. در نتیجه، برخی از زنان ممکن است در دوران بارداری موی کمتری از دست بدهند. اما همیشه رابطه ریزش مو و بارداری به همین خوبی نیست و ممکن است سبب ریزش مو شود!

 
علت ریزش مو در بارداری شامل موارد زیر است:

•    تغییر هورمونی دوران بارداری:
برخی از زنان ممکن است به دلیل استرس یا شوک دچار نازک شدن و ریزش مو شوند. این وضعیت تلوژن افلوویوم نامیده می شود و تعداد کمی از زنان را در دوران بارداری تحت تاثیر قرار می دهد.
سه ماهه اول دوران بارداری ممکن است بدن را تحت فشار قرار دهد؛ زیرا تعادل هورمون ها به طور چشمگیری تغییر یافته تا از جنین در حال رشد حمایت کند. استرس ممکن است تعداد بیشتری از موهای سر شما را (30 درصد یا بیشتر) وارد فاز استراحت چرخه زندگی مو کند. بنابراین، به جای ریزش متوسط 100 تار مو در روز، ممکن است 300 تار مو در روز از دست بدهید.
ریزش مو به دلیل تغییرات هورمونی ممکن است بلافاصله اتفاق نیفتد. در عوض، ممکن است دو تا چهار ماه طول بکشد تا متوجه نازک شدن و ریزش مو شوید. این وضعیت معمولا بیش از شش ماه طول نمی کشد و منجر به ریزش موی دائمی نمی شود؛
•    مسائل مربوط به سلامت:
مشکلات سلامتی ممکن است در دوران بارداری ایجاد شود که منجر به تلوژن افلوویوم شود. ریزش مو می تواند بسیار چشمگیر باشد، به خصوص اگر به علت عدم تعادل مداوم هورمون ها یا ویتامین های ضروری بدن باشد؛
•    مشکلات تیروئید:
تشخیص اختلالات تیروئید، مانند پرکاری تیروئید (هورمون تیروئید بیش از حد) یا کم کاری تیروئید (هورمون تیروئید بسیار کم)، ممکن است در دوران بارداری دشوار باشد. چون به صورت طبیعی مقدار هورمون تیروئید کمی تغییر می کند.
از بین این دو بیماری، کم کاری تیروئید شایع‌تر بوده و 2 یا 3 نفر از 100 زن باردار مبتلا هستند. ریزش مو همراه با گرفتگی عضلات، یبوست و خستگی  یکی از علائم کم کاری تیروئید است. حدود 1 نفر از هر 20 زن ممکن است پس از تولد نوزاد دچار مشکلات تیروئیدی (تیروئیدیت پس از زایمان) شوند. در همه موارد، مشکلات تیروئید معمولاً با آزمایش خون تشخیص داده می شود؛
•    کم خونی:
کم خونی یکی از دلایل شایع ریزش مو بارداری است. کمبود آهن زمانی اتفاق می افتد که شما گلبول های قرمز کافی برای رساندن اکسیژن به بافت های مختلف بدن نداشته باشید. کم خونی می تواند باعث نازک شدن موها به همراه علائم دیگری مانند خستگی، ضربان قلب نامنظم، تنگی نفس و سردرد شود.
زنان باردار در معرض خطر ابتلا به کم خونی فقر آهن هستند، به خصوص اگر بارداری آن ها نزدیک به هم باشد، چندقلو باردار باشند یا تهوع صبحگاهی شدید داشته باشند. این وضعیت با آزمایش خون نیز قابل تشخیص است.
با اینکه ریزش مو با این شرایط دائمی نیست، ممکن است موها به ضخامت طبیعی خود برنگردند تا زمانی که سطح هورمون یا ویتامین به محدوده طبیعی بازگردد؛
•    ریزش مو پس از زایمان:
بسیاری از زنان در عرض چند ماه پس از زایمان، ریزش مو را مشاهده می‌کنند که به طور کلی حدود چهار ماه پس از زایمان به اوج خود می‌رسد. این ریزش مو واقعی نیست، بلکه ریزش بیش از حد مو ناشی از افت هورمون استروژن است. باز هم این نوع ریزش مو تلوژن افلوویوم در نظر گرفته می شود. اگرچه ممکن است دیدن ریزش 300 یا بیشتر مو در روز بسیار آزاردهنده باشد، اما معمولاً بدون درمان به خودی خود برطرف می شود؛
•    علل دیگر:
توجه به این نکته مهم است که ریزش مو با تلوژن افلوویوم معمولاً نازک شدن یکنواخت است. اگر متوجه لکه‌ها یا کچلی شدیدتر شدید، ممکن است مشکلات دیگری وجود داشته باشد. همچنین شرایط ژنتیکی و خودایمنی وجود دارد که باعث ریزش مو می شود، چه باردار باشید و چه نباشید؛

•    ضربه:
ریزش موهای شما ممکن است اصلا ربطی به بارداری یا شرایط ژنتیکی نداشته باشد. اگر اخیراً موهایتان دچار ریزش شده است، ممکن است به آلوپسی کششی مبتلا شده باشید.
التهاب فولیکول های مو می تواند منجر به ریزش مو شود. در برخی موارد، فولیکول‌های شما ممکن است آسیب ببیند که منجر به ریزش موی دائمی می‌شود.


درمان ریزش موی مرتبط با بارداری:

ریزش مو در دوران بارداری و پس از آن ممکن است نیاز به درمان خاصی نداشته باشد و معمولاً با گذشت زمان خود به خود برطرف شود.
پزشکان گاهی اوقات ماینوکسیدیل را در صورتی که رشد مو به سطوح قبلی بازنگردد تجویز می کنند، اما این دارو برای استفاده در دوران بارداری بی خطر در نظر گرفته نشده و تجویز نمی گردد.
در مورد شرایطی مانند کم‌کاری تیروئید یا کم‌خونی فقر آهن، داروی مناسبی برای رفع این موارد تجویز می گردد. مثلا مکمل آهن برای کم خونی یا لووتیروکسین برای کم کاری تیروئید تجویز می گردد.
درمان اکثر بیماری هایی که موجب ریزش مو بارداری می شود، مانند آلوپسی آندروژنیک، نیز در دوران بارداری توصیه نمی‌شوند. پزشک شما ممکن است به جای استفاده از داروها، استفاده از لیزر سطح پایین را که از امواج نور قرمز برای تحریک رشد مو استفاده می کند، پیشنهاد کند.


پیشگیری از ریزش موی بارداری:

ممکن است نتوانید کاری برای جلوگیری از ریزش مو در دوران بارداری انجام دهید. همه چیز به دلیل ریزش موی شما بستگی دارد.


داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل:

روی دریافت کافی پروتئین، آهن و سایر مواد مغذی مهم تمرکز کنید. همچنین ممکن است از پزشک خود در مورد بهترین ویتامین دوران بارداری سوال کنید.


مراقبت از مو:

-     از کش های تنگ یا گیره های سفت برای دم اسبی بستن و سایر مدل های مو که ممکن است موهای شما را بکشد صرف نظر کنید؛
-    از کشیدن یا مالیدن موهای خود صرف نظر کنید؛
-    موها را به آرامی بشویید و از یک شانه دندانه پهن استفاده کنید تا از کشیدن بیش از حد موها در هنگام شانه کردن جلوگیری شود؛
-    استراحت دادن به موها و استفاده نکردن از رول های داغ، اتوهای مو، بابلیس، روغن داغ و درمان های دائمی مثل کراتین و...؛
-    اگر قبلاً موهای خود را از دست داده اید، شامپوها و نرم کننده های حجم دهنده را امتحان کنید. فرمول های سنگین ممکن است مو را سنگین کند و هنگام حالت دادن به موهایتان، به جای پوست سر، برای بلندتر شدن بیشتر، روی انتهای موهایتان تمرکز کنید.
گاهی اوقات پزشک نمی تواند دلیل ریزش موی شما را به راحتی با معاینه فیزیکی مشخص کند. در حالی که بیشتر موارد ریزش مو در دوران بارداری موقتی است، شرایط دیگری وجود دارد که ممکن است برای افزایش سطح ویتامین یا تنظیم سطح هورمون نیاز به درمان داشته باشد.


ریزش مو بعد از بارداری: 

شایع ترین دوره ریزش مو تقریباً سه ماه پس از زایمان رخ می دهد. افزایش هورمون ها در دوران بارداری از ریزش موها جلوگیری می کند. پس از زایمان، هورمون ها به سطح طبیعی باز می گردند که باعث می شود موها ریزش کنند و به چرخه طبیعی برگردند.
تا 60 درصد از موهای شما که در حالت رشد هستند ممکن است وارد حالت استراحت تلوژن شوند. ریزش مو معمولاً 3 تا 4 ماه پس از زایمان به اوج خود می رسد زیرا فولیکول های مو خود را جوان می کنند. همانطور که در بالا ذکر شد، این ریزش مو موقتی است و ریزش مو در عرض شش تا دوازده ماه به حالت عادی باز می گردد.

bayad bedanid هر آنچه که باید بدانید