×
بارداری با میکرواینجکشن (ICSI)

بارداری با میکرواینجکشن (ICSI) یا تزریق درون‌ سیتوپلاسمی اسپرم

روش کمک باروری میکرواینجکشن امروزه یکی از اصلی ترین و مهم ترین روش های کمک باروری محسوب می شود. در روش تزریق درون ‌سیتوپلاسمی اسپرم (Intra-cytoplasmic sperm injection; ICSI)، ابتدا سونوگرافی از تخمدان و رحم برای بررسی وضعیت آن‌¬ها طی روز دوم یا سوم قاعدگی (پریود، عادت ماهانه) صورت می¬‌گیرد و طبق نظر پزشک فرد برای تحریک تخمدان هایش باید دارو مصرف کند. به‌عنوان مثال می‌¬توان از دارو‌‌های هورمونی مثل آمپولHMG  (به منظور تحریک رشد فوليكول) و آمپول HCG (به منظور بلوغ تخمك‌ها و تخمک‌گذاری) استفاده کرد. سپس یا با کمک دستگاه سونوگرافی و کشیدن مایع فولیکولی حاوی تخمک و یا با استفاده از عمل لاپاراسکوپی که نیازمند بیهوشی است، تخمک های بالغ را می کشند (به منظور بالا بردن نرخ لقاح، چندین تخمک لقاح داده می‌شود) که به این کار عمل تخمک گیری یا پانکچر گویند. در این روش کمک باروری پس از پانکچر، یک اسپرم سالم مستقیماً به داخل تخمک بالغ تزریق می‌شود. تخمک‌‌‌های بارور به مدت 48 تا 72 ساعت درون انکوباتور در آزمایشگاه قرار می¬‌گیرند. سپس انتقال جنین انجام می شود و جنین‌‌‌های تشکیل‌شده با استفاده از کاتتر به رحم منتقل می‌شوند. طی روز‌‌های آتی بیمار نباید در معرض استرس و خستگی شدید قرار بگیرد. آزمایشات هورمونی حدود دو هفته بعد از انتقال جنین به‌ منظور ارزیابی میزانBHCG  (هورمونی که افزایش آن نشانه‌‌‌ی بارداری است) انجام می‌شود.


معمولاً انجام روش ICSI در موارد زیر به زوجین نابارور پیشنهاد می‌گردد:
  • علت ناباروری، مردانه باشد (کیفیت پایین مایع منی)،
  • پایین بودن غلظت اسپرم یعنی کمتر از 15 میلیون در میلی‌لیتر،
  • کاهش در حرکت اسپرم (کمتر از 32 درصد)،
  • مشکل در مورفولوژی اسپرم،
  • در صورتی که عمل IVF در چرخه‌های قبلی موفق نبوده یا درصد لقاح خیلی پایین بوده باشد.
  • و نیز برای مردانی که میزان اسپرم به دست آمده از آن‌ها کم باشد.

مراحل ICSI

    ICSI
ناباروری