آنفولانزا در بارداری

آنفلوانزا در بارداری

در دوران بارداری، طی یک روند طبیعی در دستگاه ایمنی بدن، قلب و ریه تغییراتی رخ می‌دهد. در پی این تغییرات ظرفیت ریه کاهش یافته و ضربان قلب افزایش می‌یابد و در نتیجه فشار اضافی بر قلب و ریه وارد می‌گردد. از سوی دیگر در طول این دوران دستگاه ایمنی بدن نیز به‌طور طبیعی سرکوب شده و و مجموع این تغییرات مادران باردار را در معرض ابتلا به آنفلوانزا  قرار می‌دهد.

ابتلا به آنفلوانزا در دوران بارداری مشکلی جدی محسوب شده و می‌تواند منجر به پنومونی (ذات‌الریه) و حتی بستری شدن در بیمارستان شود. ابتلا به آنفلوانزا  جنین را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد. مطالعات نشان داده‌اند که ابتلا به آنفلوانزا  در دوران بارداری، احتمال سقط، ناهنجاری‌های جنینی، زایمان زودرس و وزن كم هنگام تولد را افزایش می‌دهد. البته بسیاری از مادران مبتلا به آنفلوانزا  هیچ یک از این عوارض را تجربه نمی‌کنند، اما از لحاظ آماری، در هنگام بارداری احتمال بیشتری برای آنفلوانزای شدید و عارضه‌دار وجود دارد. بنابراین پیشگیری از ابتلا به آنفلوانزا در حین بارداری از اهمیت زیادی برخوردار است.

علائم آنفلوانزا در بارداری

علائم آنفلوانزا با سرماخوردگی مشابهت زیادی دارد و افتراق این دو بیماری از یک‌دیگر با معاینه و بررسی توسط پزشک ممکن خواهد بود. علائم آنفلوانزا  عبارتند از:

• سردرد ؛
• تب بالای 38 درجه‌ی سانتی‌گراد ؛
• درد بدن ؛
• خستگی مفرط ؛
• احساس ضعف ؛
• سرفه و تنگی نفس ؛
• گلودرد ؛
• آبریزش بینی ؛
• استفراغ یا اسهال در بارداری؛
• از دست دادن اشتها.

 پیشگیری از آنفلوانزا در بارداری

مراحل ساده‌ای وجود دارند که می‌توانند به عنوان اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از آنفلوانزا  مورد استفاده قرار گیرند. این اقدامات عبارتند از:

• شستشوی مرتب دست‌ها به‌خصوص پس از دست دادن ؛
• استراحت و خواب کافی ؛
• مصرف مایعات فراوان ؛
• دست ندادن با افراد بیمار ؛
• ضدعفونی کردن وسایل افراد مبتلا به آنفلوانزا.

در کنار رعایت این موارد، محققان، واکسن آنفلوانزا را به‌عنوان مؤثرترین راه برای جلوگیری از ابتلا به آنفلوانزا در دوران بارداری توصیه می‌کنند. تحقیقات ثابت کرده است واکسیناسیون آنفلوانزا برای مادر باردار و نوزاد متولدنشده ایمن و بی‌خطر است. با این حال، تزریق واکسن آنفلوانزا نوع استنشاقی (LAIV) برای زنان باردار یا زنانی که اقدام به بارداری نموده‌اند توصیه نمی‌شود، زیرا این نوع از واکسن دارای ویروس زنده است. اگر چه توصیه می‌شود واکسیناسیون علیه آنفلوانزا در اوایل شیوع آنفلوانزا (مهرماه) انجام شود اما مادران باردار می‌توانند هر زمان در طول دوران بارداری واکسیناسیون را انجام دهند.

علاوه‌بر مزایای جلوگیری از ابتلای مادر به آنفلوانزا در دوران بارداری، واکسن آنفلوانزا برای جنین نیز سودمند است. زیرا هنگامی که یک مادر در حین بارداری واکسینه می‌شود، آنتی‌بادی‌ها از طریق جفت به جنین منتقل شده و جنین را تا شش ماه پس از تولد در برابر آنفلوانزا محافظت می‌کنند. ایمنی واکسن آنفلوانزا برای مادرانی که شیرده هستند نیز ثابت شده است.

تنها عوارض جانبی مانند درد، التهاب و قرمزی ممکن است که در هنگام تزریق ایجاد گردد.

در صورت ابتلا به آنفلوانزا در طی بارداری چه باید کرد؟

اگر هر یک از علائم آنفلونزا را تجربه کردید، بلافاصله مسئله را به پزشک خود اطلاع داده و با ایشان مشورت کنید. پزشک بر حسب شدت آنفلوانزا داروهای مناسب و کم‌خطری را برای درمان آنفلوانزا و علائم ناشی از آن تجویز خواهد نمود. علاوه‌بر دارودرمانی استراحت فراوان و نوشیدن مقدار زیاد مایعات، مصرف سوپ، مایعات گرم و سبزیجات به تسریع بهبودی کمک خواهد کرد. به‌علاوه در طی دوره‌ی درمان به یاد داشته باشید که در صورت بروز هر کدام از علائم زیر به اقدامات اورژانسی نیاز دارید و باید بلافاصله به یک مرکز درمانی مراجعه نمایید:

• تنفس دشوار یا تنگی نفس ؛
• احساس درد یا فشار در قفسه‌ی سینه یا شکم ؛
• سرگیجه یا گیجی ناگهانی ؛
• استفراغ شدید یا مداوم ؛
• کاهش حرکات جنین یا حرکت نکردن آن ؛
• تب بالا (بالاتر از 5/38 درجه) یا تبی که در عرض 24 ساعت با وجود مصرف استامینوفن پایین نیامده باشد.