فیبروم در بارداری

آیا فیبروم در بارداری خطرناک است؟ فیبروم رحم یا همان میوم رحم یک توده‌ی عضلانی خوش‌خیم و فشرده است که بر روی دیواره‌ی داخلی (گاهی اوقات در خارج) رحم رشد می‌کند و همچنین لیومیوم یا میوم رحمی نیز نامیده می‌شود. فیبروم های رحمی می‌توانند به کوچکی یک نخود یا به بزرگی یک گریپ فروت باشند. تومورهای فیبروئید در 50 تا 80 درصد از زنان رخ می‌دهد. در ادامه راه درمان فیبروم رحم، علائم فیبروم رحم و عوارض فیبروم رحم در بارداری توضیح داده‌ایم.

تاثیر فیبروم بر باروری

فیبروم های رحمی شایع‌ترین تومورهای خوش خیم (غیر سرطانی) زنان هستند و در 10-1 درصد زنان در دوران بارداری دیده می‌شوند. اکثر زنان مبتلا به فیبروم، بارداری طبیعی دارند. فقط انواع خاصی از فیبروم‌ها در باردار شدن یا زایمان تاثیر دارند. در بارداری، اگر فیبروم رحم وجود داشته باشد و بزرگ باشد، می‌تواند بر وضعیت جنین تأثیر بگذارد و توانایی حرکت آزادانه او را محدود کند. با این حال، زنان مبتلا به فیبروم ممکن است نرخ بالاتری از ناباروری و سقط جنین را نیز داشته باشند. اندازه، محل و تعداد فیبروم‌ها می‌تواند در رابطه با بارداری و باروری مهم باشد. در برخی موارد، سزارین ممکن است برای زایمان‌های بعدی توصیه شود.

علائم فیبروم در بارداری

فیبروم در بارداری می تواند با علائم زیر همراه باشد:

• خونریزی شدید واژینال؛
• درد شکم؛
• فشار لگنی؛
• تکرر ادرار در بارداری؛
• یبوست در بارداری.

عوارض فیبروم در بارداری

اکثر زنان در طول بارداری خود هیچ اثری از فیبروم ها را تجربه نمی‌کنند. با این حال، یک بررسی در سال 2010 نشان می‌دهد که 10 تا 30 درصد از زنان مبتلا به فیبروم در دوران بارداری دچار عوارض می‌شوند. محققان خاطرنشان می‌کنند که شایع ترین عارضه فیبروم در دوران بارداری، درد است. اغلب در زنان مبتلا به فیبروم‌های بزرگتر از 5 سانتی متر که در دو سه ماهه آخر بارداری خود هستند دیده می‌شود. فیبروم ممکن است خطر سایر عوارض را در دوران بارداری و زایمان افزایش دهد. این شامل:

• محدودیت رشد جنین: فیبروم‌های بزرگ ممکن است به دلیل کاهش فضای داخل رحمی، از رشد کامل جنین جلوگیری کند.
• جدا شدن زودرس جفت: این زمانی اتفاق می‌افتد که جفت از دیواره رحم جدا می‌شود زیرا توسط فیبروم مسدود شده است. این امر باعث کاهش اکسیژن و مواد مغذی حیاتی می‌شود.
• زایمان زودرس: درد ناشی از فیبروم ممکن است منجر به انقباضات رحمی شود که می‌تواند منجر به زایمان زودرس شود.
• زایمان سزارین: تخمین می‌زند که زنان مبتلا به فیبروم شش برابر بیشتر از زنانی که این رشد را ندارند، به زایمان سزارین (سزارین) نیاز دارند.
• موقعیت بریچ: به دلیل شکل غیرطبیعی حفره، ممکن است کودک نتواند برای زایمان واژینال هماهنگ شود.
• سقط جنین: تحقیقات نشان می‌دهد که شانس سقط جنین در زنان مبتلا به فیبروم دو برابر می‌شود.

آیا فیبروم می‌تواند در دوران بارداری مشکل ایجاد کند؟

بله، بنابراین پزشک شما را به دقت تحت نظر خواهد داشت. زنان مبتلا به فیبروم بیشتر احتمال دارد که حاملگی‌هایی با عوارضی مانند بد نمایشی جنین (وضعیت بدن جنین که سر به پایین نباشد)، زایمان زودرس، پارگی زودرس پرده ها (PPROM)، جفت سرراهی، جدا شدن جفت، زایمان سزارین و خونریزی شدید پس از زایمان نوزادان متولد شده از زنان مبتلا به فیبروم ممکن است در هنگام تولد وزن کمتری نسبت به نوزادان متولد شده از زنان بدون فیبروم داشته باشند.

اندازه، تعداد و محل فیبروم‌ها چگونه بر نتیجه زایمان تأثیر می‌گذارد؟

در برخی از مطالعات، هنگامی که فیبروم‌ها بزرگتر از 10 سانتی‌متر هستند، پیامدهای نامطلوب شایع‌تر بود. همان مطالعات نشان داد که تعداد فیبروم‌ها و محل آن‌ها در رحم تأثیری بر پیامدهای نامطلوب ندارد.

آیا فیبروم در دوران بارداری تغییر می‌کند؟

بله. تقریباً 60 درصد از فیبروم ها در طول بارداری بیش از 10 درصد اندازه اصلی خود رشد یا کوچک می‌شوند. احتمال رشد فیبروم‌های بزرگتر از 5 سانتی متر در دوران بارداری بیشتر است. بیشتر رشد فیبروم در سه ماهه اول رخ می‌دهد. درصد قابل توجهی از فیبروم‌ها (تقریباً 40٪) که در اوایل بارداری وجود دارند از بین رفته‌اند و 75٪ دیگر تا زمان تولد نوزاد کوچکتر خواهند شد.

درمان فیبروم در بارداری

فیبروئید دردناک معمولاً با استراحت در بستر و استفاده از کیسه‌های یخ و مُسکن تسکین می‌یابد و علائم آن معمولاً در عرض چند روز فروکش می‌کند. فیبروم های رحمی گاهی اوقات در دوران بارداری به دلایل هورمونی رشد کرده و بزرگ‌تر می‌شوند. به دلایل نامشخصی نیز ممکن است در دوران بارداری کوچک‌تر شوند. برای بررسی روند رشد میوم در بارداری یا عوارض آن به جهت درمان فیبرم رحم، سونوگرافی درخواست می‌شود.