واژینوپلاستی (تنگ کردن واژن با جراحی)

احساس ضعف و شلی در عضلات کف لگن و دیواره ‌های واژن می‌تواند باعث کاهش کیفیت زندگی و ایجاد مشکلاتی مانند کاهش لذت جنسی و بی ‌اختیاری ادرار شود. این تغییرات ممکن است به دلایلی مانند زایمان‌های مکرر، افزایش سن یا عوامل مادرزادی رخ دهند. واژینوپلاستی یکی از روش ‌های جراحی است که با هدف بازسازی، جوان ‌سازی و تنگ کردن واژن انجام می‌شود. 

این جراحی علاوه بر بهبود عملکرد واژن، می‌‌تواند در افرادی که دارای ناهنجاری‌های مادرزادی هستند یا در فرآیند تغییر جنسیت قرار دارند نیز مؤثر باشد. بسته به شرایط هر فرد، روش‌های مختلفی برای انجام این جراحی وجود دارد که از جراحی‌ های تهاجمی تا روش‌ های کم‌تهاجمی مانند لیزر CO2 فرکشنال و RF را شامل می ‌شود. تصمیم‌گیری برای انجام این جراحی نیاز به آگاهی کامل از مزایا، عوارض و مراقبت‌ های پس از عمل دارد تا نتیجه‌ای مطلوب و رضایت ‌بخش حاصل شود؛ در این مقاله از مجله اینترنتی مام به بررسی کامل واژینوپلاستی به عنوان یکی از روش های تنگ کردن واژن می‌پردازیم. 

واژینوپلاستی چیست؟

عمل واژینوپلاستی نوعی جراحی است که برای بازسازی و جوانسازی یا تغییر شکل واژن انجام می‌‌شود. این جراحی در موارد مختلفی کاربرد دارد، از جمله برای زنانی که به دلیل زایمان یا افزایش سن دچار شل شدن عضلات واژن شده‌اند، افرادی که با مشکلات مادرزادی در ناحیه واژن متولد شده‌اند، و همچنین افراد ترنس که در فرآیند تغییر جنسیت هستند.

برخی از زنان بعد از زایمان، دچار شل شدگی و کاهش استحکام عضلات واژن می‌شوند. این مسئله ممکن است باعث کاهش لذت جنسی یا بی ‌اختیاری ادرار شود. عمل واژینوپلاستی یا به عبارتی جراحی تنگ کردن واژن می‌‌تواند با تقویت عضلات و بافت‌های واژن، به برطرف کردن این مشکلات کمک کند.

این جراحی همچنین در افرادی که به‌ طور مادرزادی بدون واژن متولد شده‌اند یا در افرادی که به دلیل بیماری یا جراحی‌ های قبلی با مشکلات ساختاری در این ناحیه مواجه هستند، انجام می ‌شود. عمل واژینوپلاستی برای ایجاد یک واژن عملکردی به‌ عنوان بخشی از فرآیند تطبیق جنسیت نیز کاربرد دارد.

نحوه انجام واژینوپلاستی

روش انجام این جراحی بسته به نیاز فرد و نوع تکنیک مورد استفاده متفاوت است. در ادامه، نحوه انجام واژینوپلاستی و مراحل آن را توضیح می‌دهیم.

آماده‌ سازی بیمار و مشاوره

قبل از جراحی، بیمار تحت معاینات پزشکی و مشاوره قرار می‌گیرد. در برخی موارد، نیاز به مصرف داروهای خاص یا انجام آزمایش‌های تکمیلی وجود دارد.

بیهوشی 

این جراحی معمولاً تحت بیهوشی انجام می‌شود تا بیمار دردی احساس نکند.

برش و آماده‌سازی بافت‌ها

بسته به هدف جراحی، پزشک برش ‌های لازم را در واژن ایجاد می‌کند. در عمل تنگ کردن واژن، بافت ‌های اضافی از دیواره واژن برداشته می‌‌شوند. اگر جراحی برای بازسازی واژن (مثلاً در افراد ترنس یا مبتلایان به ناهنجاری ‌های مادرزادی) انجام شود، از پوست بدن مانند پوست ناحیه کشاله ران یا بخشی از روده برای ایجاد کانال واژن استفاده می‌شود.

بخیه زدن و بستن برش‌ها

پس از اصلاح و شکل ‌دهی واژن، پزشک بافت‌ها را بخیه می‌زند تا ساختار جدید تثبیت شود.

مراقبت‌ های پس از عمل

پس از عمل واژینوپلاستی، بیمار باید یک دوره بهبودی را طی کند. در این مدت، استفاده از داروهای تجویز‌شده، رعایت بهداشت و پرهیز از فعالیت‌‌های سنگین ضروری است. در برخی موارد، لازم است بیمار از دیلاتورهای واژینال برای حفظ شکل و اندازه واژن استفاده کند.

انجام عمل واژینوپلاستی، بسته به روش مورد استفاده، ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد و دوره نقاهت بعد از واژینوپلاستی بین چند هفته تا چند ماه است.

گاهی اوقات با جوانسازی بافت واژن به کمک لیزر co2 فرکشنال و RF بانوان احساس بهتری در ناحیه واژن خود حس می‌کنند و ترجیحشان واژینوپلاستی با لیزر است که پزشک با معاینه و بررسی بافت واژن تعیین می کند کدام شیوه می‌تواند اثر بخشی بهتری داشته باشد. 

روش های مختلف تنگ کردن واژن

تنگ کردن واژن با روش ‌های مختلفی انجام می‌شود که شامل جراحی، استفاده از تکنیک‌‌های غیرتهاجمی و تمرینات ورزشی است. بسته به شدت شل‌ شدگی واژن، نظر پزشک و نیاز بیمار، یکی از این روش‌ها انتخاب می‌شود. در ادامه، روش‌ های تنگ کردن واژن را بررسی می‌کنیم.

جراحی ‌های تنگ کردن واژن

پرینورافی و واژینوپلاستی دو روش جراحی برای تنگ کردن واژن هستند، اما تفاوت‌ هایی دارند. واژینوپلاستی جراحی ترمیمی بوده که روی کل کانال واژن تمرکز دارد و برای بازسازی یا تنگ کردن کامل واژن استفاده می‌شود. در حالی که پرینورافی فقط قسمت ورودی واژن را اصلاح و تنگ‌تر می‌‌کند و بیشتر برای ترمیم آسیب‌‌های ناشی از زایمان طبیعی انجام می ‌شود.

روش ‌های غیرجراحی تنگ کردن واژن

بسته به شدت ضعف و گشادی عضلات واژن، برخی از پزشکان عمل تنگ کردن واژن با لیزر یا سایر روش‌های غیر از جراحی را پیشنهاد می‌دهند. این گزینه‌ های غیرتهاجمی عبارتند از:

لیزر CO2 فرکشنال: این روش با تحریک تولید کلاژن در دیواره واژن، باعث سفت شدن و افزایش انعطاف ‌پذیری بافت واژن می‌‌شود؛ برای نتیجه‌گیری بهتر چند جلسه مراجعه ضرورت دارد.

دستگاه RF (رادیوفرکانسی): امواج دستگاه RF باعث گرم شدن بافت ‌های عمقی واژن شده و تولید کلاژن را افزایش می‌‌دهند که در نتیجه، واژن سفت‌تر و تنگ‌‌تر می‌شود.

استفاده از نخ و تزریق ژل: کارگذاری نخ‌‌های قابل جذب می‌توانند عضلات ناحیه واژن را تقویت کرده و باعث افزایش استحکام آن شوند. همچنین، تزریق ژل به دیواره واژن باعث حجم‌دهی و در نتیجه سفت شدن آن می‌شود.

تمرینات تقویتی عضلات واژن: تمرینات کگل یکی از روش‌های موثر برای تقویت عضلات کف لگن است. این تمرینات شامل منقبض و آزاد کردن عضلات کف لگن می باشد که می‌تواند به مرور زمان با تقویت عضلات کف لگن، به تنگ‌تر شدن واژن کمک کند.

بسته به شرایط فرد، پزشک بهترین روش را برای عمل تنگ کردن واژن توصیه می‌کند. روش ‌های غیرجراحی معمولاً برای موارد خفیف تا متوسط مناسب هستند، در حالی که در موارد شدید، جراحی راه‌ حل مؤثرتری خواهد بود.

واژینوپلاستی چه مزایایی دارد؟

عمل واژینوپلاستی یک جراحی ترمیمی است که می‌تواند فواید متعددی برای زنان و افراد ترنس داشته باشد. این جراحی در زنانی که به دلیل زایمان، افزایش سن یا مشکلات مادرزادی دچار آسیب‌های واژینال شده‌‌اند، باعث بهبود استحکام و عملکرد عضلات واژن می‌شود. از نظر ظاهری، واژن شکل طبیعی‌تری پیدا می‌کند و در برخی موارد، لذت جنسی نیز افزایش می‌یابد. همچنین، این جراحی می ‌تواند به درمان مشکلاتی مانند بی‌اختیاری ادرار کمک کند. در افراد ترنس، واژینوپلاستی یک گام مهم در فرآیند تطبیق جنسیت محسوب می‌شود و به آن‌‌ها امکان می‌‌دهد که واژنی با ظاهر طبیعی داشته باشند. با انتخاب جراح ماهر و رعایت مراقبت‌های پس از عمل، می‌توان از مزایای این جراحی به بهترین شکل بهره‌‌مند شد.

عوارض واژینوپلاستی

واژینوپلاستی مانند هر جراحی دیگری می‌تواند با برخی عوارض همراه باشد. میزان و شدت این عوارض به عوامل مختلفی از جمله مهارت جراح، مراقبت‌های بعد از عمل و وضعیت سلامتی بیمار بستگی دارد. در ادامه، برخی از عوارض واژینوپلاستی را بررسی می‌کنیم:

• درد و التهاب: احساس درد و تورم در ناحیه جراحی کاملاً طبیعی است و با مصرف داروهای مسکن کاهش می‌ یابد.
• عفونت: در صورت رعایت نکردن بهداشت و مراقبت‌های پس از عمل، احتمال عفونت در محل جراحی وجود دارد.
• خونریزی: ممکن است در روزهای اول بعد از جراحی خونریزی خفیف مشاهده شود، اما خونریزی شدید نیاز به بررسی فوری دارد.
• برخی از عوارض ممکن است مدت بیشتری باقی بمانند یا حتی دائمی باشند.
• تنگی بیش از حد واژن: در برخی موارد، واژن بیش از حد تنگ شده و باعث ناراحتی در رابطه جنسی می‌‌شود.
• کاهش حس در ناحیه واژن: بسته به نحوه جراحی، ممکن است حس جنسی در ناحیه واژن کاهش یابد.
• مشکلات ادراری: برخی بیماران ممکن است بعد از جراحی دچار بی‌اختیاری ادراری یا مشکل در تخلیه کامل مثانه شوند.
• زخم و ایجاد بافت اسکار: ممکن است در محل جراحی زخم‌های داخلی ایجاد شود که گاهی نیاز به درمان‌های تکمیلی دارد.
• نیاز به جراحی اصلاحی: در برخی موارد، برای بهبود عملکرد یا ظاهر واژن، جراحی ترمیمی مورد نیاز است.

کاهش عوارض واژینوپلاستی با رعایت مراقبت ‌های پس از عمل، مراجعه به جراح با تجربه و پیروی از توصیه‌ های پزشکی امکان ‌پذیر است.

دوره نقاهت بعد از واژینوپلاستی

دوره نقاهت بعد از واژینوپلاستی به عواملی مانند روش انجام واژینوپلاستی، وضعیت جسمانی فرد و رعایت مراقبت‌های پس از عمل بستگی دارد. به‌ طور کلی، دوران بهبودی می‌‌تواند بین چند هفته تا چند ماه متغیر باشد.

در روزهای اول، بیمار ممکن است درد، تورم و کبودی را تجربه کند که با مصرف داروهای مسکن و رعایت توصیه‌ های پزشکی کنترل می‌شود. در روش‌ جراحی، شاید نیاز به بستری در بیمارستان وجود داشته باشد، در حالی که در روش‌های کمتر تهاجمی، فرد می‌تواند سریع ‌تر به فعالیت‌های روزمره بازگردد.

در هفته‌های اول، رعایت بهداشت، پرهیز از فعالیت‌های سنگین و استفاده از لباس‌های راحت و گشاد توصیه می‌‌شود. در برخی موارد، پزشک استفاده از دیلاتورهای واژینال را برای جلوگیری از تنگی بیش از حد یا چسبندگی بافت‌‌های داخلی پیشنهاد می‌کند. همچنین، تا چند هفته رابطه جنسی و استفاده از تامپون ممنوع است.

دوره نقاهت بعد از واژینوپلاستی بسته به روش انجام آن و پاسخ بدن فرد متفاوت است، اما با رعایت مراقبت‌‌های لازم، روند بهبودی سریع‌تر و بدون عوارض جدی طی خواهد بود.

سن مناسب برای واژینوپلاستی

واژینوپلاستی معمولاً برای افراد بالای ۱۸ سال انجام می ‌شود، زیرا رشد کامل بافت ‌های بدن تا این سن تکمیل شده است. در برخی شرایط خاص، مانند ناهنجاری ‌های مادرزادی (مثلاً نداشتن واژن به دلیل سندرم MRKH)، ممکن است این جراحی در سنین پایین ‌تر هم انجام شود، اما معمولاً پزشکان توصیه می‌کنند که فرد به بلوغ کامل رسیده باشد.

از نظر حداکثر سن، محدودیتی مشخص برای واژینوپلاستی وجود ندارد، اما هرچه سن بالاتر باشد، احتمال کاهش خاصیت ارتجاعی بافت ‌ها، طولانی ‌تر شدن دوره نقاهت و افزایش ریسک عوارض بیشتر می‌ شود. 

به‌ طور کلی، سن مناسب برای واژینوپلاستی بین ۱۸ تا ۵۰ سال است، اما باید بر اساس شرایط جسمانی فرد و توصیه پزشک متخصص انجام شود.

عفونت بعد از واژینوپلاستی و راه های پیشگیری

عفونت بعد از واژینوپلاستی یکی از عوارض احتمالی این جراحی است که در صورت عدم رعایت بهداشت و مراقبت ‌های پس از عمل، ممکن است رخ دهد. این عفونت می ‌تواند ناشی از ورود باکتری ‌ها به محل جراحی، عدم ترمیم مناسب زخم ‌ها یا تجمع ترشحات در ناحیه واژن باشد.

علائم عفونت بعد از واژینوپلاستی شامل: قرمزی، تورم و درد شدید در ناحیه جراحی، ترشحات بدبو یا غیرطبیعی از واژن، تب و احساس ضعف عمومی و خونریزی یا ترشحات چرکی از محل بخیه ‌ها می باشد.

برای جلوگیری از بروز عفونت؛ ناحیه جراحی را تمیز و خشک نگه دارید، از لباس‌های زیر نخی و گشاد استفاده کنید تا از ایجاد رطوبت جلوگیری شود.

پزشک معمولاً برای پیشگیری از عفونت، آنتی ‌بیوتیک تجویز می کند که باید طبق دستور مصرف شود. همچنین توصیه می شود تا چند روز پس از جراحی، از ورزش‌ های سنگین و رابطه جنسی خودداری شود تا زخم‌ ها به‌ طور کامل ترمیم شوند. در صورت مشاهده علائم عفونت، باید سریعاً به پزشک مراجعه شود تا از گسترش آن جلوگیری شود.

هزینه واژینوپلاستی و عوامل موثر بر قیمت

همانطور که پیشتر گفته شد، واژینوپلاستی به روش های مختلفی انجام می شود، به همین دلیل بسته به روش انجام عمل تنگ کردن واژن، هزینه های متفاوتی را می توان برای آن در نظر گرفت.

واژینوپلاستی در صورتی که در اتاق عمل انجام شود هزینه بالاتری نسبت به سایر روش های غیر تهاجمی مانند واژینوپلاستی با لیزر دارد

پرسش های متداول

واژینوپلاستی با پرینورافی چه تفاوتی دارد؟

تفاوت پرینورافی و واژینوپلاستی در محل انجام ترمیم است. در پرینورافی ورودی واژن، اما در واژینوپلاستی کل طول واژن تنگ می‌شود.

آیا عمل واژینوپلاستی دردناک است؟

بستگی به روش انجام واژینوپلاستی دارد. اگر با جراحی انجام شود فرد بیهوش یا بی‌حس می شود، درصورتی که از لیزر co2 فرکشنال یا RF استفاده شود واژن با پمادهای بیحسی موضعی بی‌حس می شود و دردی را بیمار حس نمی‌کند.

آیا واژینوپلاستی باعث کاهش حس جنسی می شود؟

با تنگ کردن واژن در طول عمل واژینوپلاستی، حس جنسی و رضایت جنسی بانوان افزایش می‌یابد.

آیا بعد از عمل واژینوپلاستی می توان زایمان طبیعی داشت؟

بستگی به نوع جراحی و میزان اصلاحات انجام ‌شده دارد، اما در اغلب موارد، زایمان طبیعی ممکن نیست و پزشک زایمان سزارین را توصیه می‌‌کند به همین جهت پزشک واژینوپلاستی بعد از زایمان را توصیه می‌کند.

آیا بخیه های عمل واژینوپلاستی جذبی هستند یا نیاز به کشیدن دارند؟

در بیشتر موارد، بخیه‌ها جذبی هستند و نیازی به کشیدن ندارند، اما در برخی تکنیک‌ها ممکن است بخیه‌های غیرجذبی استفاده شود که پزشک آن‌ها را در زمان مشخصی برمیدارد.

چقدر طول میکشد تا نتایج نهایی جراحی مشخص شود؟

بین ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد تا ورم‌ها کاملاً برطرف شده و نتایج نهایی جراحی قابل مشاهده باشد.

 آیا امکان برگشت واژن به حالت قبل از عمل وجود دارد؟

در صورت عدم رعایت مراقبت ‌های پس از عمل، افزایش سن، زایمان یا تغییرات هورمونی، ممکن است تا حدودی شل ‌شدگی ایجاد شود، اما نتایج جراحی معمولاً طولانی ‌مدت هستند.

و در پایان…

انتخاب نوع درمان برای مشکلات جنسی و ناحیه تناسلی شما با معاینه توسط متخصصین زنان زایمان حاصل می‌شود. همانطور که به تفاوت کولپورافی و پرینورافی پرداختیم، گاهی انجام پرینورافی به تنهایی برای یک خانم کافی است به همین جهت پیش از انجام هرنوع اقدام زیبایی پزشک انواع روش‌ها و متدهای درمانی را برای شما توضیح می‌دهد تا با آگاهی کامل در مورد آنها تصمیم گیری کنید.