راهکارهای مقابله با سندرم پیش از قاعدگی

شاید شما هم در اطراف خود زنان و دختران جوانی را دیده باشید که رفتارشان در روزهای خاصی از ماه بطور ناگهانی تغییر می‌کند. برخی عصبی و تحریک پذیر شده و با کوچک ترین حرفی از کوره در رفته و پرخاشگری می کنند. عده‎ای دیگر برعکس در خود فرو رفته، کم حرف و گوشه گیر شده و بدون علت گریه سر می‌دهند. شاید حتی خودتان هم چنین تغییراتی را تجربه کرده باشید.

در این صورت شما با شایع‌ترین و در عین حال ناشناخته‌ترین بیماری زنانه یعنی سندرم پیش از قاعدگی (PMS) روبرو هستید. سندرمی که برای بسیاری از زنان هر ماه مانند کابوسی ناراحت کننده تکرار شده و به دلیل اطلاعات پایین خانواده ها در این زمینه، اغلب با مشکلات دیگری اشتباه گرفته می شود و تا سال های سال نه تنها موجب رنج و ناراحتی خود فرد بلکه باعث آزار و اذیت اطرافیان وی هم می‎شود. برای بسیاری از زنان فرا رسیدن دوران قاعدگی (پریود، عادت ماهیانه) به معنای تکرار کابوسی ماهیانه است که پی ام اس (PMS) نام دارد. در ادامه این متن به بررسی راهکار‌هایی خواهیم پرداخت تا روز‌های پیش از قاعدگی را با آرامش بیش‌تری بگذارنید. 

سندرم پیش از قاعدگی چیست

سندرم پیش از قاعدگی، مجموعه ای از علائم جسمی و روانی آزار دهنده ای است که یک تا دو هفته پیش از قاعدگی (پریود، خونریزی ماهانه) ظاهر شده و اغلب با شروع خونریزی برطرف می‌گردند. اگرچه در برخی موارد این علائم حتی در طی دوران قاعدگی و پس از آن نیز ادامه می‎یابند. 

علائم سندرم پیش از قاعدگی

سندرم پیش از قاعدگی به اصطلاح هزار چهره بوده و از نظر شدت، تعداد و حتی الگوی تکرار علائم در هر خانم نسبت به دیگری متفاوت می‏باشد. به طور معمول پی ام اس با علائم زیر همراه است:

•    جوش صورت
•    متورم و حساس شدن سینه ها، ورم بدن و افزایش وزن
•    ناراحتی های گوارشی مانند نفخ، اسهال و یا یبوست
•    سردرد و کمردرد و درد در ماهیچه ها و مفاصل 
•    احساس کمبود انرژی و خستگی
•    مشکل در به خواب رفتن یا افزایش تمایل به خوابیدن مداوم
•    تغییر در میزان اشتها، میل شدید به خوردن شیرینی و شکلات
•    بی علاقه شدن به انجام امور معمول روزانه
•    مشکل در تمرکز و حافظه
•    استرس، بی تابی، ناپایداری در خلق مانند گریه بی مورد، عصبانیت و تحریک پذیری و از همه مهم‎تر افسردگی

علت سندرم پیش از قاعدگی

علت دقیق سندرم پی ام اس هنوز مشخص نشده است، اما عواملی مانند تغییرات هورمونی در طی چرخه ماهیانه و تغییرات شیمیایی در مغز در بروز آن دخیل بوده و مواردی همچون استرس و مشکلات عاطفی از جمله افسردگی، کمبود ویتامین، خوردن غذاهای شور و همچنین مصرف الکل و کافئین با تغییر در حالات روحی و سطح انرژی، می‌توانند باعث شدت بخشیدن به علائم این سندرم شوند.همچنین در صورتی که یک خانم شرایطی مانند سن بین 20 تا 40 سال، سابقه حداقل یک بار بارداری، سابقه خانوادگی افسردگی و سابقه افسردگی پس از زایمان را داشته باشد، احتمال بروز این اختلال بیش‌تر هم می‌شود.

سبک زندگی درست در دوران ﺳﻧدرم پیش از قاعدگی

در حال حاضر درمانی برای سندرم پیش از قاعدگی یا همان PMS وجود ندارد، اما برای کاهش علایم موارد بسیاری را می‌توانید انجام دهید.

1.از ترازو دوری کنید.

وزن کردن مداوم خود در این دوره می‌تواند سبب افسردگی شود. ممکن است در این دوره به علت نفخ شکم کمی لباس‌هایتان تنگ شده و نگران افزایش وزن خود شوید، اما بهتر است پرو لباس‌ها را به مدت یک هفته کنار بگذارید.

2.برنامه‌ی غذایی سالم و منظم داشته باشید.

سبک زندگی و رژیم غذایی شما نقش بسیار مهمی در این بیماری ایفا می‌کند. هم‌چنین تغییرات شدید هورمونی در PMS بر اشتها اثر می‌گذارد. نیازی نیست رژیم غذایی خاصی برای کاهش علایم  PMS داشته باشید، فقط صبحانه و سایر وعده‌های غذایی را حذف نکنید و از گرسنگی زیاد اجتناب کنید، زیرا باعث کاهش قندخون و افزایش تحریک‌پذیری می‌شود.

یک رژیم غذایی که می‌تواند باعث بهبود علایم PMS شود، منجر به کاهش وزن و کاهش خطر برخی بیماری‌ها مانند دیابت، بیماری قلبی و سرطان نیز خواهد شد. نشان داده شده که بسیاری از زنان مبتلا به PMS کمبود برخی مواد معدنی و ویتامین دارند که اهمیت مصرف مواد غذایی با ارزش تغذیه‌ای بالا مشخص می‌شود.

به طور کلی داشتن یک رژیم غذایی سالم در طول ماه در بلندمدت از علایم  PMS می‌کاهد. مقدار زیادی سویا، بذر کتان، حبوبات و عدس که حاوی فیتواستروژن هستند، مصرف کنید که با حفظ تعادل طبیعی هورمون‌ها باعث تسکین علایم PMS می‌شوند. روغن ماهی نیز یک غذای فوق‌العاده برای PMS است. زیرا حاوی یک اسید چرب ضروری به نام EPA  است که اثرات ضدالتهابی داشته و منجر به کاهش درد پستان و درد پریودی می‌شود. هم‌چنین مصرف زیاد گوشت قرمز، الکل، کافئین و شکلات می‌توانند منجر به بدتر شدن علایم PMS شوند.

حتما بخوانید: برای سندرم پیش از قاعدگی چه بخوریم

3.میان وعده‌ها و تنقلات سالم بخورید.

حذف وعده‌ی غذایی یا تغذیه‌ی نامنظم باعث افت سطح قند خون شده و موجب اشتیاق شما به خوردن مواد غذایی شیرین و حتی بی‌ارزش می‌شود.

4.موادغذایی نشاسته‌ای با فیبر بالا و شاخص گلایسمیک پایین مصرف کنید.

تصور می‌شود برخی زنان ممکن است نسبت به سطح پایین قندخون در طول چرخه‌ی قاعدگی حساسیت بیشتری داشته باشند. غذاهایی که به صورت آهسته و تدریجی قند را به داخل جریان خون وارد می‌کنند از افت تدریجی قندخون و سایر علایم آن مانند تحریک‌پذیری، ولع غذا، تمرکز ضعیف و خستگی جلوگیری می‌کنند. انتخاب خوب شامل نان و غلات سبوس‌دار، ماکارونی، برنج قهوه‌ای و بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات است. هم‌چنین مواد غذایی ذکر شده باعث افزایش سطح سروتونین در مغز نیز می‌شوند.

5.موادغذایی غنی از اسیدآمینه تریپتوفان مصرف کنید.

این اسیدآمینه در بدن برای تولید سروتونین استفاده می‌شود. منابع خوب تریپتوفان شامل گوشت، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ، پنیر، آجیل و دانه‌ها می‌باشد.

6.مواد غذایی غنی از ویتامین B6 مصرف کنید.

در بسیاری از مجلات و رسانه‌ها از فواید مصرف این ویتامین در کاهش علایم PMS خصوصاً افسردگی، بسیار گفته شده اما نیاز به مطالعات بیشتری وجود دارد. کارشناسان می‌گویند که دریافت دوزهای بالای این ویتامین باعث آسیب عصبی می‌شود. بنابراین توصیه می‌شود روزانه بیشتر از 10 میلی‌گرم به شکل مکمل استفاده نشود، مگر اینکه پزشک برای شما تجویز کرده باشد. به خاطر داشته باشید که مصرف مقدار زیادی ویتامین B6 از طریق مکمل ممکن است سبب عوارضی در بدن شود، در حالی که مصرف مقدار زیادی از منابع غذایی حاوی این ویتامین عوارضی در پی ندارد.

منابع غنی این ویتامین شامل مرغ، بوقلمون، ماهی (به خصوص ماهی‌های چرب)، غلات صبحانه، سیب‌زمینی، موز و آجیل می‌باشد.

7.غذاهای غنی از کلسیم مصرف کنید.

بر اساس آمارهای مؤسسه‌ی زنان و مامایی آمریکا برخی مطالعات نشان داده‌ که دریافت 1200 میلی‌گرم کلسیم در روز برخی علایم PMS را کاهش می‌دهد.

در یک مطالعه‌ زنانی که دریافت بیشتری از کلسیم و ویتامین دی داشتند، علایم PMS را کمتر تجربه کردند. توصیه تغذیه‌ای کلسیم برای زنان 19تا 50 ساله 1000 میلی‌گرم است، اما در سندرم پیش از قاعدگی 1200 میلی‌گرم در روز توصیه شده است. توصیه‌ی تغذیه‌ای ویتامین D برای زنان کمتر از 70 سال 600 واحد در روز است، اما درPMS حدود 700 واحد در روز توصیه شده است. برای به دست آوردن این مقدار، روزانه حداقل باید 3 واحد از غذاهای غنی از کلسیم مصرف شود. دریافت کافی ویتامین D از غذا بسیار مشکل است. (ماهی سالمون و شیر غنی‌شده منابع خوبی هستند) اما زنان می‌توانند این مقدار را از مکمل‌های روزانه یا مولتی‌ویتامین‌ها به دست آوردند. بسیاری از مکمل‌های کلسیم حاوی ویتامین D نیز می‌باشند. احتمالاً در مغز کلسیم نقش کاهش علایم افسردگی یا اضطراب و ویتامین D نیز نقشی در تغییرات خلقی دارد. حتما مقاله علائم کمبود ویتامین دی در زنان را بخوانید.

منابع غذایی کلسیم شامل شیر کم‌چرب، ماست کم‌چرب، پنیر کم‌چرب، ماهی ساردین، حبوبات، سبزیجات برگ سبز، آب‌پرتقال غنی شده، شیر سویا، آجیل و دانه‌ها می‌باشد.

جهت محاسبه‌ی راحت مقدار کلسیم مصرفی روزانه به فهرست زیر توجه کنید:

•    یک فنجان ماست کم چرب = 448 میلی‌گرم کلسیم
•    100 گرم ساردین با استخوان = 380 میلی‌گرم
•    یک فنجان شیر بدون چربی = 300 میلی‌گرم
•    30 گرم پنیر = 200-270 میلی‌گرم
•    یک قاشق غذاخوری شیره‌ی چغندر =  175میلی‌گرم
•    نصف فنجان پنیر دلمه = 153 میلی‌گرم
•    نصف فنجان اسفناج پخته شده = 140 میلی‌گرم
•    نصف فنجان پنیر سویا = 138 میلی‌گرم
•    نصف فنجان سویا سبز پخته‌شده = 130 میلی‌گرم
•    نصف فنجان آجیل سویا = 119 میلی‌گرم
•    یک فنجان کدو گردویی پخته‌شده = 100 میلی‌گرم
•    نصف فنجان کلم برگ پخته‌شده = 100 میلی‌گرم

و اگر تمایلی به مصرف محصولات لبنی ندارید می‌توانید با مشورت پزشک از مکمل استفاده کنید.

8.غذاهای حاوی منیزیم مصرف کنید.

بسیاری از زنان مبتلا به PMS دچار کمبود این ماده معدنی در بدن هستند. مؤسسه‌ی زنان و مامایی آمریکا توصیه می‌کند که منیزیم به کاهش نفخ، درد پستان و تغییرات خلق و خو کمک می‌کند.
منابع خوب منیزیم شامل برنج قهوه‌ای، ماکارونی، نان سبوس‌دار، غلات، حبوبات، آجیل و دانه‌ها است. حتما مقاله قرص منیزیم برای چی خوبه را بخوانید.

9.مصرف نمک را قطع کنید.

رژیم غذایی پر نمک فقط باعث افزایش فشار خون نمی‌شود، بلکه این نوع رژیم باعث احتباس آب توسط بدن نیز می‌شود. بهتر است به جای نمک برای طعم دادن به غذاها از سیر، سبزی و ادویه‌جات استفاده کنید.
برای کاهش نمک دریافتی بهتر است از مصرف غذاهای آماده بپرهیزید، زیرا معمولاً سدیم در چرخه‌ی تولید غذاهای آماده در کارخانه اضافه می‌شود. برای کاهش نمک در بدن می‌توانید مقداری زیادی آب بنوشید تا بدن از نمک اضافی پاک شود.

10.مصرف چای، قهوه و نوشابه را محدود کنید.

کافئین به عنوان یک محرک می‌تواند منجر به بی‌خوابی و الگوی خواب نامنظم شود، خصوصاً اگر در اواخر روز میل شود. اگر تمایل به نوشیدنی گرم دارید بهترین انتخاب چای گیاهی و میوه‌ای است و به جای نوشیدنی گازدار می‌توانید از آب‌میوه‌های طبیعی استفاده کنید.

11.مواد غذایی ادرارآور مصرف کنید.

جعفری، پیاز، کرفس، خیار، شاهی، مارچوبه، گوجه‌فرنگی، هویج و خربزه انتخاب‌های خوبی هستند و هم‌چنین کم‌کالری و کم‌چرب نیز می‌باشند. این مواد غذایی باعث جلوگیری از احتباس آب در بدن می‌شوند.

12.ورزش کنید.

تحرک باعث افزایش سطح اندورفین‌ها می‌شود که به طور طبیعی انرژی شما را افزایش می‌دهد و با تغییرات خلقی مقابله می‌کند. ورزش منظم نیز می‌تواند سبب کاهش علایم PMS شود.
ورزش به عنوان یک روش حفظ تناسب اندام نیز بسیار مهم می‌باشد، زیرا اگر شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر از 27 باشد، احتمال PMS افزایش می‌یابد.

13.از استرس دوری کنید.

به نظر می‌رسد استرس باعث افزایش احتمال بروز علایم PMS می‌شود. در حقیقت محققان آمریکایی کشف کرده‌اند زنانی که در نیمه‌ی اول چرخه‌ی قاعدگی تجربه‌ی استرس دارند، احتمال بروز علایم PMS در نیمه‌ی دوم همان سیکل 2-4 برابر بیشتر از زنان دیگر است.

بنابراین هر روز زمانی را برای آرامش خود اختصاص دهید. به دنبال فعالیت‌هایی باشید که با انجام آن‌ها احساس آرامش می‌کنید، مانند پیاده‌روی، یوگا و غیره.
تحقیقات نشان داده‌ که رفتاردرمانی شناختی (CBT) برای مدیریت استرس بسیار تأثیرگذار است.

14.قندخون خود را با مصرف متعادل در حد طبیعی نگه‌دارید.

با توجه به تغییراتی که در زمان PMS در بدن شما رخ می‌دهد حفظ سطح قندخون، به وضعیت پایدار خلق و خو و انرژی شما کمک بسزایی می‌کند. برای حفظ سطح قندخون در محدوده‌ی طبیعی لازم است روزی سه وعده‌ی اصلی و دو میان‌وعده‌ی سالم میل کنید. این روند هم‌چنین باعث جلوگیری از تغییرات خلقی و خستگی می‌شود. اگر تمایل به خوردن غذاهای شیرین و کربوهیدرات داشتید مسئله‌ای نیست، زیرا کربوهیدرات باعث افزایش سطح تریپتوفان می‌شود. تریپتوفان یک ماده‌ی شیمیایی در بدن بوده که برای ساخت سروتونین که هورمون شادی‌آور است استفاده می‌شود.

مصرف قند و شکر به طور موقت قندخون را بالا می‌برد. پس بهتر است از کربوهیدرات‌های غلات کامل و میوه که به صورت تدریجی و طولانی مدت قندخون را بالا می‌برند استفاده کنید. ولع مصرف قند به دلیل تغییر سطح هورمون استروژن و پروژسترون و در نتیجه کاهش سطح سروتونین مغز است. این تغییرات ممکن است بر خلق و خو و شروع علایم  PMS زنان تأثیر بگذارد.

مطالعات نشان داده‌ برخی زنان مبتلا به PMS روزانه 200-500 کالری بیشتر دریافت می‌کنند که معمولاً این کالری اضافی را از چربی‌ها، کربوهیدارت‌ها یا غذاهای شیرین به دست می‌آورند. برای افزایش سطح سروتونین مغز به جای مصرف قند بهتر است از غلات کامل استفاده کنید.

15.غذاهای چرب مصرف نکنید.

برخی کارشناسان می‌گویند مصرف غذاهای چرب باعث درد پستان دوره‌ای می‌شود. تحقیقی که اخیراً انجام شده می‌گوید زنان با آزردگی پستان تمایل به مصرف غذاهای چرب در طول ماه نسبت به زنان بدون درد پستان داشتند.

16.غلات کامل (سبوس‌دار)، پروتئین بدون چربی، میوه و سبزیجات مصرف کنید.

مصرف رژیم غذایی مناسب در طول ماه نسبت به تغییر رژیم غذایی در زمان مشاهده‌ی علایم، رویکرد بهتری برای مقابله با PMS است. بنابراین از غذاهای پرکالری، میوه و سبزیجات فیبردار، غلات کامل مانند برنج قهوه‌ای، جو و نان چاودار استفاده کنید. نان‌های غنی شده و غلات نیز، حاوی ویتامین‌های گروه B می‌باشند.

اخیراً محققان دریافتند زنانی که دریافت تیامین (ویتامین B1) و ریبوفلاوین (ویتامین B2) بالاتری دارند کاهش معنی‌داری در احتمال وقوع PMS دارند که البته این دریافت باید از مواد غذایی حاوی این ویتامین‌ها (و نه از طریق دریافت مکمل‌ها) صورت گیرد.

17.به نوع نوشیدنی مصرفی توجه کنید.

برخی تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف الکل در زنانی که علایم PMS را تجربه می‌کنند شایع است، شاید این مصرف به دلیل خوددرمانی علایم PMS باشد.
اگر چه اغلب به زنان توصیه می‌شود که مصرف الکل و حتی کافئین را قطع کنند، اما مدارک کافی در این زمینه وجود ندارد.
برای کاهش نفخ شکم مقدار زیادی آب بنوشید. ممکن است این گفته کمی متناقض باشد، اما تورم بدن نتیجه‌ی دریافت مقدار زیادی آب به همراه نمک زیاد است.

18.مکمل‌ها را در نظر داشته باشید.

در کنار تشویق بیماران به مصرف غذاهای سالم، توصیه می‌شود اولین درمان برای PMS ترکیبی از ورزش، کاهش استرس و مصرف برخی مکمل‌ها باشد. به هر حال با پزشک خود راجع به داروها و مکمل‌های مصرفی مشورت کنید تا از تداخلات دارویی جلوگیری کنید.

19.سیگار را کنار بگذارید.

تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که سیگار کشیدن خصوصاً در نوجوانی یا اوایل 20 سالگی احتمال PMS متوسط تا شدید را افزایش می‌دهد.

20.از بذر کتان استفاده کنید.

بر اساس مطالعات اخیر در حدود 11 درصد زنان در PMS درد پستان متوسط تا شدید دارند. بذر کتان به دلیل اسید چرب امگا3 موجود در آن ممکن است برای کاهش درد پستان کمک‌کننده باشد.
تحقیقات دانشگاه تورنتو نشان داده بذر کتان بر درد پستان زنان قبل از یائسگی نیز مؤثر بوده است، که این موضوع ممکن است به دلیل لیگنان موجود در بذر کتان باشد که نوعی استروژن گیاهی بوده و با استروژن انسانی رقابت می‌کند.

درمان دارویی PMS

به طور کلی داروی مشخص و ثابتی برای درمان تمام افراد وجود نداشته و تجویز دارو برای هر فرد براساس علائمی است که با آن ها درگیر می‌باشد. درمان های وابسته به دارو برای سندرم پیش از قاعدگی شامل مسکن ها، قرص ضد بارداری خوراکی ، استروژن، بازدارنده های بازجذب سروتونین (SSRI) ها و آنالوگ‎های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) می‎باشند.

مسکن‌های بدون نسخه شامل پاراستامول  و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NASID) ها برخی علائم جسمی مانند درد ماهیچه ها و مفاصل، سردرد و انقباضات شکمی را تسکین می دهند. البته افراد مبتلا به آسم نباید از ایبوپروفن استفاده کنند و همچنین مصرف آسپرین برای افراد زیر 16 سال ممنوع است.

قرص‌های ضدبارداری خوراکی علاوه بر پیش‎گیری از بارداری از طریق جلوگیری از تخمک گذاری باعث بهبود علائم ناشی از سندرم پیش از قاعدگی می‎شوند.

داروهای ضد افسردگی از نوع بازدارنده های بازجذب سروتونین (SSRI) ها از موثرترین درمان های سندرم پیش از قاعدگی و حالت شدیدتر آن یعنی PMDD هستند. فلوکستین و سرترالین از جمله این قرص‎ها هستند که  باعث بهبود خستگی، مشکلات تغذیه و خواب و حالت های افسردگی می‎شوند.  حتما مقاله Pmdd چیست را نیز بخوانید.

و در نهایت آنالوگ‎های هورمون آزادکننده گنادوتروپین که با جلوگیری از تولید استروژن و پروژسترون در مواردی که حالت شدید سندرم بروز پیدا کرده باشد و سایر راهکار ها جوابگو نباشند، باعث توقف موقت چرخه قاعدگی می‌شوند. که البته اثرات جانبی شامل گرگرفتگی، خشکی واژن، از دست دادن میل جنسی و پوکی استخوان را هم به دنبال دارند.

البته برخی داروهای گیاهی مانند داروهای بر پایه عصاره گیاه گل مغربی و گیاه پنج انگشت نیز در کاهش علائم این سندرم موثر هستند. اما در نهایت این پزشک است که در رابطه با نوع و میزان داروی مصرفی تصمیم می گیرد.

پیشمهاد می کنیم مطلب قرص pms را نیز مطالعه کنید تا بیشتر آشنا شوید.

درمان خانگی سندرم پیش از قاعدگی

برای درمان خانگی قطعی PMS روش مشخصی وجود ندارد، چون این علائم عمدتاً در ارتباط با تغییرات طبیعی هورمونی چرخه قاعدگی ایجاد می‌شوند. اقداماتی که در خانه انجام می‌شوند بیش‌تر می‌توانند به کاهش یا قابل‌تحمل‌تر شدن علائم کمک کنند و علت اصلی این تغییرات هورمونی را از بین نمی‌برند. 

بنابراین اگر علائم خفیف باشند، معمولاً می‌توان آن‌ها را در خانه مدیریت کرد؛ اما اگر شدت علائم زیاد است، هر ماه زندگی روزمره را مختل می‌کند یا با گذشت زمان شدیدتر شده، بهتر است برای بررسی دقیق‌تر و انتخاب روش مناسب با پزشک مشورت شود.

راه‌های پیشگیری از PMS

در واقع راه قطعی برای پیش‌گیری از سندرم پیش از قاعدگی وجود ندارد، چون PMS بخشی از پاسخ طبیعی بدن به تغییرات هورمونی چرخه قاعدگی است. نوسان هورمون‌هایی مثل استروژن و پروژسترون در روزهای قبل از پریود یک روند فیزیولوژیک و تا حد زیادی اجتناب‌ناپذیر است و می‌تواند در بعضی افراد باعث بروز علائم جسمی و خلقی شود. بنابراین هدف اصلی معمولاً حذف کامل PMS نیست، بلکه شناخت این روند طبیعی بدن و توجه به شدت و الگوی علائم است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم

اگر علائم سندرم پیش از قاعدگی شدید شده‌اند، هر ماه فعالیت‌های روزانه، کار، تحصیل، خواب یا روابط شما را مختل می‌کنند یا با تغییر سبک زندگی بهتر نمی‌شوند، بهتر است برای بررسی دقیق‌تر به پزشک مراجعه کنید. زیرا گاهی علائم شدید می‌توانند با اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی (PMDD) یا مشکلات دیگری مرتبط باشند.

همچنین اگر تغییرات خلقی شدیدی مثل اضطراب، تحریک‌پذیری یا احساس افسردگی دارید، دردهای شما غیرقابل‌تحمل است یا علائم نسبت به گذشته ناگهان تغییر کرده‌اند، ارزیابی پزشکی اهمیت بیش‌تری پیدا می‌کند.

سوالات متداول 

PMS چند روز است؟

علائم سندرم پیش از قاعدگی معمولاً یک تا دو هفته قبل از شروع پریود ظاهر می‌شوند و اغلب با شروع قاعدگی یا طی چند روز اول آن کاهش پیدا می‌کنند. مدت و شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است.

آیا سندرم پیش از قاعدگی خطرناک است؟

در بیش‌تر افراد PMS خطرناک نیست، اما اگر علائم آن‌قدر شدید باشند که روی کار، روابط، خواب یا فعالیت‌های روزانه اثر بگذارند، بهتر است بررسی پزشکی انجام شود.

بهترین راه برای تسکین علائم چیست؟

ورزش منظم، خواب کافی، کاهش استرس، تغذیه متعادل و محدود کردن الکل و دخانیات می‌توانند به کاهش علائم pms  کمک کنند. برای درد نیز در صورت نداشتن منع پزشکی، داروهایی مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن ممکن است مؤثر باشند. در علائم شدیدتر، پزشک ممکن است درمان‌های هورمون یا بعضی داروهای ضدافسردگی را پیشنهاد کند.

آیا PMS قابل درمان و پیش‌گیری است؟

معمولاً نمی‌توان به‌طور کامل از ایجاد PMS جلوگیری کرد، اما می‌توان شدت و تعداد علائم را به‌خوبی کنترل کرد. انتخاب درمان به نوع و شدت علائم بستگی دارد و ممکن است از تغییر سبک زندگی تا درمان‌های دارویی متفاوت باشد.

جمع بندی 

برای پیشگیری کامل از سندرم پیش از قاعدگی یا PMS همیشه راه قطعی وجود ندارد، اما می‌توان با اصلاح بعضی عادت‌های روزمره، شدت و تکرار علائم را تا حد زیادی کاهش داد. داشتن خواب منظم و کافی، فعالیت بدنی مداوم، مصرف غذاهای متعادل و سالم، کمتر کردن نمک، کافئین و غذاهای بسیار شیرین و همچنین مدیریت استرس می‌توانند به بهتر شدن علائمی مثل نفخ، درد، خستگی، تحریک‌پذیری و تغییرات خلقی کمک کنند. شناخت الگوی قاعدگی و ثبت علائم در طول چند ماه هم کمک می‌کند متوجه شوید چه زمانی علائم شروع می‌شوند و چه عواملی آن‌ها را تشدید می‌کنند.

مهم است بدانید که تجربه PMS در هر فرد متفاوت است و قرار نیست همه با یک راهکار نتیجه یکسانی بگیرند. کمی بیش‌تر مراقب خودتان بودن در روزهای نزدیک به پریود، استراحت کافی و سبک‌تر کردن فشارهای روزمره می‌تواند این دوره را قابل‌تحمل‌تر کند. اگر با وجود رعایت این موارد، علائم شدید هستند، هر ماه فعالیت‌های روزانه‌تان را مختل می‌کنند یا تغییرات خلقی قابل‌توجهی دارید، بهتر است برای بررسی دقیق‌تر و انتخاب درمان مناسب با پزشک مشورت کنید.