آیا شیردهی پس از پروتز سینه امکان پذیر است؟

آناتومی بافت پستان در زنان فوق‌العاده پیچیده است. این اندام پر از رسوبات چربی، اعصاب، بافت‌های همبند و بافت غده‌ای تولیدکننده شیر است که همه در یک جا به طور فشرده در کنار هم قرار گرفته‌اند. در نتیجه هر نوع تغییر یا جراحی روی بافت پستان می‌تواند تأثیر مستقیمی بر میزان تولید شیر، ذخیره آن در سینه‌ها و اینکه آیا این شیر امکان خروج از نوک سینه را دارد یا خیر، داشته باشد.

بزرگ کردن سینه با پروتز یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی پلاستیک در سراسر جهان است و در دو دهه گذشته، میزان انجام آن افزایش یافته است. یکی از نگرانی‌های رایج برخی زنان، شیردهی ﺑﻌﺪ از پروتز ﺳﯿﻨﻪ که آیا می‎توانند به فرزند خود شیر بدهند یا خیر. همچنین طبیعی است که شکل و اندازه سینه‌ها در دوران بارداری و پس از شیردهی تغییر کند و ممکن است نگران تأثیر شیردهی بر پروتز‎های سینه خود باشید. برای کسب اطلاعات بیش‌تر در مورد شیردهی بعد از پروتز سینه، تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

پروتز ﺳﯿﻨﻪ چیست و چگونه اﻧﺠﺎم می‎شود؟

بزرگ کردن سینه با پروتز یک عمل جراحی رایج است که اندازه و شکل سینه‌ها را بهبود می‎بخشد. پروتز سینه، وسلیه‌‎ای از جنس سالین یا سیلیکون است که داخل بافت سینه قرار می‎گیرد. در اغلب موارد، لیفت سینه هم انجام می‎شود تا سینه شما در موقعیت بهتری قرار بگیرد. دو روش مختلف برای قرار دادن پروتز سینه توسط جراح وجود دارد:

• زیر بافت سینه و جلوی عضله
• پشت عضله سینه.

آیا پروتز سینه بر شیردهی تاثیر دارد؟

محل، نوع و اندازه پروتز سینه همگی می‌توانند از عواملی باشند که بر میزان تولید شیر تأثیر می‌گذارند. تمام جراحی‌های سینه به گونه‌ای انجام می‌شوند که حداقل تاثیر را بر شیردهی داشته باشند.

پروتز‌های سینه معمولاً پشت غدد شیری یا زیر عضلات قفسه سینه قرار می‌گیرند که بر میزان تولید تأثیری ندارد. با این حال، محل و عمق برش مورد استفاده برای جراحی ممکن است بر توانایی شما در شیردهی تأثیر بگذارد. در صورتی که جراح آرئول‌ها را دست نخورده نگه ‌دارد و برش‌ها در زیر سینه یا از طریق زیر بغل ایجاد ‌شود، کمتر احتمال دارد در شیردهی مشکلی ایجاد شود. آرئول ناحیه تیره اطراف نوک سینه‎هاست که نقش مهمی در شیردهی دارد. احساس مکیدن سینه توسط نوزاد، سطح هورمون‌های پرولاکتین و اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد و باعث تولید و ترشح شیر می‌شود. هنگامی که این اعصاب آسیب ببینند، حس کاهش می‌یابد و هورمون‌ها ترشح نمی‎شوند و شیردهی بعد از پروتز سینه با اختلال رو به رو می‎شود.

چه عواملی ﺑﺎﻋﺚ کاهش شیر در زﻧﺎن دارای پروتز می‌شوند؟

بافت غده‌ای سینه به طور طبیعی تحت تأثیر هورمون‌های بارداری و شیردهی به رشد خود ادامه می‌دهد. نواحی باقی‌مانده سینه که به طور طبیعی عمل می‌کنند نیز می‌توانند به جبران نواحی آسیب‌دیده کمک کنند. در نتیجه به نظر می‎رسد تداخلی در شیردهی با پروتز سینه ایجاد نخواهد شد. مشکلات شیردهی در زنانی که پروتز سینه دارند، اغلب جنبه‌ی روانی دارد. مادرانی که پروتز پستان انجام داده‌اند ممکن است در هنگام شیردهی به علت اثرات جراحی یا ترس از ناتوانی در شیردهی و ترس از انتقال عوارض به نوزادان خود دچار مشکل در شیردهی شده و موفقیت کم‌تری در شیردهی داشته باشند. عوامل دیگری نیز می‌توانند میزان موفقیت شیردهی با پروتز را کاهش دهند و باعث بروز مشکلات شیردهی با پروتز سینه  شوند. این عوامل عبارتند از:

اندازه ایمپلنت

 ایمپلنت‌های بزرگتر معمولاً با حساسیت کمتر نوک سینه همراه هستند و می‌توانند فشار بیش‎تری بر غدد تولید کننده شیر وارد کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که فشار ناشی از پروتز ممکن است بر تولید شیر تأثیر منفی داشته باشد. افزایش فشار داخل پستان، زمانی که طولانی و ممتد باشد، ممکن است دیواره‌ی سلولی مجاری شیری را از بین ببرد و تولید شیر را کاهش دهد و یا غدد لنفاوی تحریک‌شده توسط بافت تحت فشار، باعث وقوع این اتفاق گردند.

وجود بافت اسکار

 اسکار پس از جراحی ممکن است به تغییر شکل و درد و همچنین مهار عرضه شیر کمک کند.

احتقان بیش از حد

افرادی که پروتز سینه دارند اگر نتوانند شیر خود را به طور کامل از سینه تخلیه کنند، ممکن است بیشتر مستعد احتقان بیش از حد سینه باشند.

افزایش حساسیت

پس از جراحی ایمپلنت، برخی افراد افزایش حساسیت را تجربه می‌کنند که لمس را دردناک می‌کند.

اسپاسم عروق نوک سینه

 جراحی که نوک سینه را درگیر می‌کند می‌تواند منجر به احساس سوزش دردناک شود و تغذیه را دردناک کند. بی‌حسی نوک سینه به دلیل آسیب دیدن اعصاب نیز می‌تواند مانع از تحریک مورد نیاز برای تولید شیر شود.

کمبود بافت سینه باقی‌مانده عملکردی

در مواردی که از ایمپلنت برای اصلاح رشد غیرطبیعی سینه استفاده می‌شود، ممکن است فقدان زمینه‌ای بافت سینه عملکردی وجود داشته باشد.

به خاطر داشته باشید که هر چه زمان بیش‌تری از جراحی گذشته باشد و شیردهی را شروع کنید، احتمال کافی بودن شیر شما بیش‏تر می‌شود. علاوه بر این، گاهی اوقات ممکن است نوزاد در گرفتن سینه‌های بسیار بزرگ مشکل داشته باشد، بنابراین دریافت کمک از یک مشاور شیردهی بعد از زایمان می‌تواند مفید باشد.

آﯾﺎ شیر ﻣﺎدر ﺑﺎ پروتز ﺳﯿﻨﻪ ﺑﺮای ﻧﻮزاد اﯾﻤﻦ اﺳﺖ؟

در گذشته این‌طور تصور می‌شد که كودكان تغذیه‌کننده از شیر مادراني كه ایمپلنت‌های (پروتز) سیلیكوني سینه دارند ممكن است تحت تأثیر مضرات ناشی از دریافت سیلیكون در طول شیردهي (از طریق شیر مادر) یا در طی بارداري (از طریق جفت و خون مادر) قرار گیرند. زیرا تصور بر این بود در صورتی که ایمپلنت دچار نشت یا پارگی شود، سیلیکون به بافت اطراف پروتز یا غده‌های لنفاوی منطقه‌ انتقال یافته و با عبور از دیواره‌ی غدد شیری از طریق شیردهی در دسترس شیرخوار قرار می‌گیرد.

طبق گفته‌ی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، هیچ گزارش بالینی مبنی بر وجود مشکل در نوزادان مادرانی که ایمپلنت سیلیکونی سینه دارند، وجود نداشته است. امروزه مشخص شده که اگرچه بسیاری از داروها و مواد شیمیایی موجود در گردش خون مادر ممکن است از مجاری شیردهی و اپیتلیوم غدد پستان (دیواره‌ی خارجی) عبور کرده و در شیر مادر تشخیص داده شوند و در دسترس نوزادان شیرخوار قرار گیرند، اما سیلیکون دارای مولکول‌های بزرگی است که نمی‌تواند به‌راحتی از دیواره‌ی غدد شیری گذشته و وارد شیر شود. تحقیقات اخیر نشان داده است مقدار سیلیکون موجود در شیر و خون زنان شیرده‌ی دارای ایمپلنت سینه‌ی سیلیکونی، مشابه زنان بدون ایمپلنت بوده است. با این حال، شیردهی با ایمپلنت سینه خطراتی را برای فرد ایجاد می‌کند، مانند:

• احتمال نیاز به جراحی‌های اضافی برای اصلاح یا برداشتن
• انقباض کپسولی (زمانی رخ می‌دهد که بافت اسکار در اطراف ایمپلنت ایجاد می‌شود و باعث فشار می‌شود)
• تغییر در حس نوک سینه
• درد سینه
• پارگی ایمپلنت.

توصیه‌های پزشکی ﺑﺮای ﻣﺎدران دارای پروتز ﺳﯿﻨﻪ

کلید موفقیت در تجربه شیردهی بعد از پروتز سینه، گرفتن هرچه بیش‎تر شیر از سینه‌هایتان در طول دو تا سه هفته اول پس از زایمان است. در واقع اگر در اوایل بارداری مرتباً سینه‌های خود را تحریک و تخلیه کنید، تمام سلول‌هایی را که برای تولید شیر وجود دارند، به کار گرفته‎اید. در اوایل بارداری شما باید هر دو تا سه ساعت یکبار نوزاد خود را به سینه خود بچسبانید و شیردهی داشته باشید. دوشیدن شیر با دست پس از شیردهی نیز می‌تواند به افزایش شیر شما در درازمدت کمک کند.

حتما بخوانید: سیگار در دوران شیردهی

پرسش‌های متداول

در ادامه به بررسی پاسخ پرسش‎های خواهیم پرداخت که ممکن است در رابطه با شیردهی پس از ﺟﺮاحی ﺳﯿﻨﻪ برای شما مطرح شود. 

آﯾﺎ پروتز ﺳﯿﻨﻪ ﺑﺎﻋﺚ کاهش ﺗﻮﻟﯿﺪ شیر میﺷﻮد؟

اگر جراحی برای گذاشتن پروتز سینه از طریق زیر بافت یا عضله سینه انجام شود و مجاری شیر و نوک سینه دست‌نخورده باقی بماند، معمولاً تولید شیر کاهش نمی‌یابد. اما آسیب به مجاری شیر یا عصب نوک سینه می‌تواند تولید شیر را کم کند.

شیر ﻣﺎدر ﺑﺎ وﺟﻮد پروتز ﺑﺮای ﻧﻮزاد ﺿﺮر دارد؟

خیر. سیلیکون یا سالین پروتز به شیر نفوذ نمی‌کند و برای نوزاد بی‌خطر است.

کدام روش جراحی پروتز کمترین تاثیر را ﺑﺮ شیردهی دارد؟

برش زیر سینه یا زیر عضله کمترین خطر را برای شیردهی دارد اما برش دور نوک سینه با خطر کاهش شیردهی مرتبط است، زیرا مجاری و عصب‌ها ممکن است آسیب ببینند.

آﯾﺎ میﺗﻮان ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﻞ پروتز ﺳﯿﻨﻪ ﺑﺎردار ﺷﺪ و شیردهی داﺷﺖ؟

بله، اکثر زنان بعد از پروتز سینه می‌توانند باردار شوند و شیردهی طبیعی داشته باشند، به شرطی که جراحی به مجاری شیر آسیب نزده باشد.

در ﺻﻮرت کاهش ﺣﺠﻢ شیر چه راهکار‌هایی وﺟﻮد دارد؟

شیردهی یا دوشیدن مکرر، تحریک نوک سینه و پمپ شیر، تغذیه کافی و هیدراتاسیون و در برخی موارد، مشاوره با متخصص شیردهی یا مصرف داروهای افزایش شیر می‎تواند به افزایش حجم شیر بعد از پروتز سینه کمک کند. 

آﯾﺎ پروتز ﺳﯿﻨﻪ ﻣﺎﻧﻊ شیردهی میﺷﻮد؟

خیر، به شرطی که جراحی درست انجام شود و مجاری شیر آسیب نبیند.

و در پایان...

امروزه به لطف پیشرفت در شیوه‌های جراحی، پروتز سینه مانند گذشته مانعی برای شیردهی نمی‌باشد و فرد در غالب مواقع قادر به تولید شیر کافی خواهد بود، زیرا بیش‌تر شیوه‌های جراحی به‌گونه‌ای انجام می‌شوند که علی‌رغم وجود پروتز، بافت طبیعی و قبلی سینه و مجاری شیری وجود داشته و در معرض کم‌ترین آسیب قرار می‌گیرند. 

با در نظر گرفتن اینکه دانش امروزی ما در مورد ایمپلنت‌ها هنوز به‌صورت کامل گسترش نیافته و تحقیقات بیش‌تری برای افزایش دانش در این زمینه نیاز است، توصیه می‌نماییم اگر تمایل به جراحی پروتز سینه دارید و می‌خواهید در آینده شیردهی داشته باشید، بهتر است این جراحی را تا زمانی که آخرین کودکتان را از شیر گرفتید، به تعویق بیندازید.​